رساله توضيح المسائل - التبريزي، الميرزا جواد - الصفحة ١٤١ - پوشانيدن بدن در نماز

فاسق يا كافرى كه بواسطه قواعد علمى قبله را مى‌شناسد گمان به قبله پيدا كند كافى است.

مسأله ٧٩١- كسى كه گمان به قبله دارد اگر بتواند گمان قوى‌ترى پيدا كند، نمى‌تواند به گمان خود عمل نمايد، مثلا اگر ميهمان از گفته صاحب خانه گمان به قبله پيدا كند، ولى بتواند از راه ديگر گمان قوى‌ترى پيدا كند، نبايد به حرف او عمل نمايد.

مسأله ٧٩٢- اگر براى پيدا كردن قبله وسيله‌اى ندارد، يا با اينكه كوشش كرده، گمانش به طرفى نمى‌رود، نماز خواندن به يك طرف كافى است، و احتياط مستحب آن است كه چنانچه وقت نماز وسعت دارد چهار نماز به چهار طرف بخواند.

مسأله ٧٩٣- اگر يقين يا گمان كند كه قبله در يكى از دو طرف است، بنابر احتياط بايد به هر دو طرف نماز بخواند.

مسأله ٧٩٤- كسى كه بخواهد به چند طرف نماز بخواند، اگر بخواهد دو نماز بخواند كه مثل نماز ظهر و عصر بايد يكى بعد از ديگرى خوانده شود، احتياط مستحب آن است كه نماز اول را به آن چند طرف بخواند، بعد نماز دوم را شروع كند.

مسأله ٧٩٥- كسى كه يقين به قبله ندارد، اگر بخواهد غير از نماز كارى كند كه بايد رو به قبله انجام داد، مثلا بخواهد سر حيوانى را ببرد، بايد به گمان عمل نمايد، و اگر گمان ممكن نيست، به هر طرف كه انجام دهد صحيح است.

پوشانيدن بدن در نماز

مسأله ٧٩٦- مرد بايد در حال نماز، اگرچه كسى او را نمى‌بيند عورتين خود را بپوشاند، و بهتر آن است كه از ناف تا زانو را هم بپوشاند.

مسأله ٧٩٧- زن بايد در موقع نماز، تمام بدن حتى سر و موى خود را بپوشاند، و احتياط مستحب آن است كه كف پاها را هم بپوشاند، ولى پوشاندن صورت به مقدارى كه در وضو شسته مى‌شود و دستها تا مچ و روى پاها تا مچ پا لازم نيست، امّا براى آنكه يقين كند كه مقدار واجب را پوشانده است، بايد مقدارى از اطراف صورت و قدرى پائين‌تر از مچها را هم بپوشاند.

مسأله ٧٩٨- موقعى كه انسان قضاى سجده فراموش شده يا تشهّد فراموش شده را