رساله توضيح المسائل - التبريزي، الميرزا جواد - الصفحة ٣٥ - راه ثابت شدن نجاست

حرام را دارد.

مسأله ١١٨- اگر انسان در اوقاتى كه نزديكى با زن حرام است مثلا در روز ماه رمضان، با زن خود نزديكى كند، عرق او پاك است و احتياط مستحب آن است كه با آن نماز نخواند.

مسأله ١١٩- اگر جنب از حرام عوض غسل تيمّم نمايد و بعد از تيمّم عرق كند، حكم آن عرق، حكم عرق قبل از تيمّم است بنابر احتياط.

مسأله ١٢٠- اگر كسى از حرام جنب شود و بعد با حلال خود نزديكى كند، احتياط آن است كه در نماز از عرق خود اجتناب نمايد، و چنانچه اول با حلال خود نزديكى كند و بعد مرتكب حرام شود اجتناب لازم نيست.

مسأله ١٢١- عرق شتر نجاست‌خوار و هر حيوانى كه به خوردن نجاست انسان عادت كرده اگرچه پاك است ولى نماز با آن جايز نيست.

راه ثابت شدن نجاست‌

مسأله ١٢٢- نجاست هر چيز از سه راه ثابت مى‌شود:

اول: آنكه خود انسان يقين يا اطمينان كند چيزى نجس است، و اگر گمان داشته باشد چيزى نجس است، لازم نيست از آن اجتناب نمايد. بنابر اين غذا خوردن در قهوه‌خانه‌ها و مهمانخانه‌هائى كه مردمان لا ابالى و كسانى كه پاكى و نجسى را مراعات نمى‌كنند در آنها غذا مى‌خورند، اگر انسان يقين يا اطمينان نداشته باشد، غذائى را كه براى او آورده‌اند نجس است اشكال ندارد.

دوم: آنكه كسى كه چيزى در اختيار او است بگويد آن چيز نجس است، مثلا همسر انسان يا نوكر يا كلفت بگويد ظرف يا چيز ديگرى كه در اختيار او است نجس مى‌باشد.

سوم: آنكه دو مرد عادل بگويند چيزى نجس است، و نيز اگر يك نفر عادل بلكه شخص موثّق اگرچه عادل هم نباشد بگويد چيزى نجس است، بايد از آن چيز اجتناب كرد.

مسأله ١٢٣- اگر بواسطه ندانستن مسأله، نجس بودن و پاك بودن چيزى را نداند، مثلا نداند فضله موش پاك است يا نه، بايد مسأله را بپرسد، ولى اگر با اينكه مسأله را مى‌داند، چيزى را شك كند پاك است يا نه، مثلا شك كند آن چيز خون است يا نه يا نداند كه خون پشه است يا خون‌