رساله توضيح المسائل - التبريزي، الميرزا جواد - الصفحة ٣١٥ - مصرف زكاة فطره

مسأله ٢٠١٦- زنى كه شوهرش مخارج او را نمى‌دهد، چنانچه نان‌خور كس ديگر باشد، فطره‌اش بر آن كس واجب است، و اگر نان‌خور كس ديگر نيست، در صورتى كه فقير نباشد بايد فطره خود را بدهد.

مسأله ٢٠١٧- كسى كه سيّد نيست، نمى‌تواند به سيّد فطره بدهد حتى اگر سيّدى نان‌خور او باشد، نمى‌تواند فطره او را به سيد ديگرى بدهد.

مسأله ٢٠١٨- فطره طفلى كه از مادر يا دايه شير مى‌خورد، بر كسى است كه مخارج مادر يا دايه را مى‌دهد، ولى اگر مادر يا دايه مخارج خود را از مال طفل بر مى‌دارد، فطره طفل بر كسى واجب نيست.

مسأله ٢٠١٩- انسان اگرچه مخارج عيالاتش را از مال حرام بدهد، بايد فطره آنان را از مال حلال بدهد.

مسأله ٢٠٢٠- اگر انسان كسى را اجير نمايد و شرط كند كه مخارج او را بدهد، بايد فطره او را هم بدهد، ولى چنانچه شرط كند كه مقدار مخارج او را بدهد مثلا پولى براى مخارجش بدهد، واجب نيست فطره او را بدهد.

مسأله ٢٠٢١- اگر كسى بعد از غروب شب عيد فطر بميرد، بايد فطره او وعيالاتش را از مال او بدهند، ولى اگر پيش از غروب بميرد، واجب نيست فطره او و عيالاتش را از مال او بدهند.

مصرف زكاة فطره‌

مسأله ٢٠٢٢- اگر زكاة فطره را به يكى از هشت مصرفى كه سابقاً براى زكاة مال گفته شد برسانند كافى است، ولى احتياط مستحب آن است كه فقط به فقراى شيعه بدهند.

مسأله ٢٠٢٣- اگر طفل شيعه‌اى فقير باشد، انسان مى‌تواند فطره را به مصرف او برساند، يا بواسطه دادن به ولى، ملك طفل نمايد.

مسأله ٢٠٢٤- فقيرى كه فطره به او مى‌دهند، لازم نيست عادل باشد، ولى احتياط واجب آن است كه به شرابخوار و بى‌نماز و كسى كه آشكارا معصيت مى‌كند براى امر او به‌معروف و نهى از منكر فطره ندهند.