رساله توضيح المسائل - التبريزي، الميرزا جواد - الصفحة ٣١٧ - مسائل متفرقه زكاة فطره

آنكه فطره بر او واجب شد، طلب خود را بابت فطره حساب كند مانعى ندارد.

مسأله ٢٠٣٤- گندم يا چيز ديگرى را كه براى فطره مى‌دهد بايد به جنس ديگر يا خاك مخلوط نباشد، و چنانچه مخلوط باشد، اگر خالص آن به يك صاع كه تقريباً سه كيلو است برسد، يا آنچه مخلوط شده به قدرى كم باشد كه قابل اعتنا نباشد اشكال ندارد.

مسأله ٢٠٣٥- اگر فطره را از چيز معيوب بدهد، بنابر احتياط واجب كافى نيست.

مسأله ٢٠٣٦- كسى كه فطره چند نفر را مى‌دهد، لازم نيست همه را از يك جنس بدهد، مثلا اگر فطره بعضى را گندم و فطره بعض ديگر را جو بدهد كافى است.

مسأله ٢٠٣٧- كسى كه نماز عيد فطر مى‌خواند، بنابر احتياط واجب بايد فطره را پيش از نماز عيد بدهد يا آن را عزل كند، ولى اگر نماز عيد نمى‌خواند، مى‌تواند دادن فطره يا عزل آن را تا ظهر تأخير بيندازد.

مسأله ٢٠٣٨- اگر به نيّت فطره مقدارى از مال خود را كنار بگذارد و تا ظهر روز عيد به مستحق ندهد، هر وقت آن را مى‌دهد نيّت فطره نمايد.

مسأله ٢٠٣٩- اگر موقعى كه دادن زكاة فطره واجب است، فطره را ندهد و كنار هم نگذارد، بعداً بايد بدون اينكه نيّت ادا و قضا كند فطره را بدهد.

مسأله ٢٠٤٠- اگر فطره را كنار بگذارد، نمى‌تواند آن را براى خودش بردارد و مالى ديگر را براى فطره بگذارد.

مسأله ٢٠٤١- اگر انسان مالى داشته باشد كه قيمتش از فطره بيشتر است، چنانچه فطره را ندهد و نيّت كند كه مقدارى از آن مال براى فطره باشد اشكال دارد، و نيز جايز نيست فطره را در مثل لباس و فرش كه از اجناس گذشته يا پول آنها نيست تعيين كند.

مسأله ٢٠٤٢- اگر مالى را كه براى فطره كنار گذاشته از بين برود، چنانچه دسترسى به فقير داشته و دادن فطره را تأخير انداخته، بايد عوض آن را بدهد؛ و اگر دسترسى به فقير نداشته، ضامن نيست.

مسأله ٢٠٤٣- اگر در محل خودش مستحق پيدا شود، احتياط واجب آن است كه فطره را به جاى ديگر نبرد، و اگر به جاى ديگر ببرد و تلف شود، بايد عوض آن را بدهد.