رساله توضيح المسائل - التبريزي، الميرزا جواد - الصفحة ٨٢ - حيض

و نفاس را ندارد، بايد به دستور استحاضه عمل كند، بلكه اگر شك داشته باشد كه خون استحاضه است يا خونهاى ديگر، چنانچه نشانه آنها را نداشته باشد، بنابر احتياط واجب بايد كارهاى استحاضه را انجام دهد.

حيض‌

حيض، خونى است كه غالباً در هر ماه چند روزى از رحم زنها خارج مى‌شود، و زن را در موقع ديدن خون حيض حائض مى‌گويند.

مسأله ٤٤٠- خون حيض در بيشتر اوقات، غليظ و گرم و رنگ آن سياه يا سرخ است و با فشار و كمى سوزش بيرون مى‌آيد.

مسأله ٤٤١- زنهائى كه سيّده نيستند بعد از تمام شدن پنجاه سال، و نيز زنهاى سيّده بعد از تمام شدن پنجاه سال تا تمام شدن شصت سال چنانچه با نشانه‌هاى حيض يا در روزهاى عادت خود خون ببينند احتياط كنند.

مسأله ٤٤٢- خونى كه دختر پيش از تمام شدن نُه سال و زن بعد از يائسه شدن مى‌بيند حيض نيست.

مسأله ٤٤٣- زن حامله و زنى كه بچّه شير مى‌دهد، ممكن است حيض ببيند.

مسأله ٤٤٤- دخترى كه نمى‌داند نُه سالش تمام شده يا نه، اگر خونى ببيند اظهر آن است كه اگر داراى نشانه‌هاى حيض باشد حكم به حيض مى‌شود.

مسأله ٤٤٥- زنى كه شك دارد يائسه شده يا نه، اگر خونى ببيند و نداند حيض است يا نه، بايد بنا بگذارد كه يائسه نشده است.

مسأله ٤٤٦- مدّت حيض كمتر از سه روز و بيشتر از ده روز نمى‌شود، و اگر مختصرى هم از سه روز كمتر باشد، حيض نيست.

مسأله ٤٤٧- بايد سه روز اول حيض پشت‌سرهم باشد، پس اگر مثلا دو روز خون ببيند و يك روز پاك شود و دوباره يك روز خون ببيند حيض نيست.