رساله توضيح المسائل - التبريزي، الميرزا جواد - الصفحة ٨٣ - حيض

مسأله ٤٤٨- ابتداء حيض لازم است خون بيرون بيايد ولى لازم نيست در تمام سه روز خون بيرون بيايد، بلكه اگر در فرج خون باشد كافى است، و چنانچه در بين سه روز مختصرى پاك شود به نحوى كه در بين زنها تماماً يا بعضاً متعارف است باز هم حيض است.

مسأله ٤٤٩- لازم نيست شب اول و شب چهارم را خون ببيند، ولى بايد در شب دوم و سوم خون قطع نشود، پس اگر از اول صبح روز اول تا غروب روز سوم پشت‌سرهم خون بيايد و هيچ قطع نشود، حيض است، و همچنين است اگر در وسطهاى روز اول شروع شود و در همان موقع از روز چهارم قطع گردد.

مسأله ٤٥٠- اگر سه روز پشت‌سرهم نشانه‌هاى حيض يا روزهاى عادت خون ببيند و پاك شود، چنانچه دوباره خونى كه داراى نشانه‌هاى حيض است يا در روزهاى عادت است ببيند، و روزهائى كه خون ديده و در وسط پاك بوده، روى هم از ده روز بيشتر نشود، روزهائى هم كه در وسط پاك بوده حيض است.

مسأله ٤٥١- اگر خونى ببيند كه از سه روز بيشتر و از ده روز كمتر باشد و نداند خون دمل و زخم است يا خون حيض، نبايد آن را خون حيض قرار دهد.

مسأله ٤٥٢- اگر خونى ببيند كه نداند خون زخم است يا حيض، بايد عبادتهاى خود را بجاآورد مگر اينكه حالت سابقه‌اش حيض باشد.

مسأله ٤٥٣- اگر خونى ببيند و شك كند كه خون حيض است يا استحاضه، چنانچه شرائط حيض را داشته باشد، بايد حيض قرار دهد.

مسأله ٤٥٤- اگر خونى ببيند كه نداند خون حيض است يا بكارت، بايد خود را وارسى كند، يعنى مقدارى پنبه داخل فرج نمايد و كمى صبر كند بعد بيرون آورد، پس اگر اطراف آن آلوده باشد، خون بكارت است، و اگر به همه آن رسيده، حيض مى‌باشد.

مسأله ٤٥٥- اگر كمتر از سه روز خون ببيند و پاك شود و بعد سه روز خون در عادت يا با نشانه‌هاى حيض ببيند، خون دوم حيض است و خون اول اگرچه در روزهاى عادتش باشد، حيض نيست.