رساله توضيح المسائل - التبريزي، الميرزا جواد - الصفحة ٢٥٣ - ١- خوردن و آشاميدن

مسأله ١٥٨٠- در روزه مستحب و روزه واجبى كه وقت آن معيّن نيست مثل روزه كفّاره، اگر قصد كند كارى كه روزه را باطل مى‌كند انجام دهد يا مردّد شود كه بجاآورد يا نه، چنانچه بجانياورد و پيش از ظهر دوباره نيّت روزه كند، روزه او صحيح است.

چيزهائى كه روزه را باطل مى‌كند

مسأله ١٥٨١- نُه چيز روزه را باطل مى‌كند:

اول: خوردن و آشاميدن.

دوم: جماع.

سوم: استمناء، و استمناء آن است كه انسان با خود يا ديگرى غير از جماع، كارى كند كه منى از او بيرون آيد.

چهارم: دروغ بستن به خدا و پيغمبر و جانشينان پيغمبر (عليهم السلام).

پنجم: رساندن غبار به حلق.

ششم: فرو بردن تمام سر در آب.

هفتم: باقى ماندن بر جنابت و حيض و نفاس تا اذان صبح.

هشتم: اماله كردن با چيزهاى روان.

نهم: قى كردن. و احكام اينها در مسائل آينده گفته مى‌شود:

١- خوردن و آشاميدن:

مسأله ١٥٨٢- اگر روزه‌دار با التفات به اينكه روزه دارد عمداً چيزى بخورد يا بياشامد، روزه او باطل مى‌شود، چه خوردن و آشاميدن آن چيز معمول باشد مثل نان و آب، چه معمول نباشد مثل خاك و شيره درخت، و چه كم باشد يا زياد.

مسأله ١٥٨٣- اگر موقعى كه مشغول غذا خوردن است بفهمد صبح شده، بايد لقمه را از دهان بيرون آورد، و چنانچه عمداً فرو ببرد روزه‌اش باطل است و به دستورى كه بعداً گفته خواهد شد كفّاره هم بر او واجب مى‌شود.

مسأله ١٥٨٤- اگر روزه‌دار سهواً چيزى بخورد يا بياشامد، روزه‌اش باطل نمى‌شود.