متافيزيك از نظر رئاليزم - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ١٨٣ - مباحث نبوّت و شريعت
بهمين ترتيب دستگاه طبيعت تنها تحت ارادهى خداوند است، وقتى مدعى نبوّت را عملى خلاف موازين عادى طبيعت انجام ميدهد مى فهميم كه خداوند چنين ارادهى را براى تصديق ادعاى پيغمبرش نموده و شخص مذكور واقعا نمايندهى خداوند است.
شرايط پيغمبر كه جزء اخير سؤال دوم بوده قرار ذيل است:
(شرط اول) عصمت است كه انبياء (ع) بايد از گناه و آلودگى زشتيها بدور باشند، زيرا هدف بعثت آنها تكامل و تهذيب و اصلاح انسانها است، و چنانچه خود آنها فاسد باشند مصلح ديگران نخواهند شد، اين شرط تا مقدارى مورد انفاق همهى مسلمانها است.[١]
بلى در تحديد آن نظريات متعددى در ميان متكلمين موجود است كه علّامهى مجلسى در ص ٨٩ ج ١١ بحارالانوار و امام رازى در تفسير كبير خود در ذيل آيهى مباركهى (فَأَزَلَّهُمَا الشَّيْطانُ) در سورهى بقره آراء مذكور را به تفصيل بيان نمودهاند.
من در اينجا دو نظريه را نقل ميكنم:
(١) اينكه انبياى گرامى عليهم السلام از گناهان كبيرة و
[١] فقط بعضى از فرقههاى خوارج قرار نقل فخر رازى مخالفت دارند