متافيزيك از نظر رئاليزم - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ١٩٠ - قرآن يا سند نبوت و اسلام
خوانده بود استاد او يا نصرانى بوده يا يهودى و يا مجوسى يا بت پرست زيرا ديگر مكتبى در آن عصر در دنيا وجود نداشته، و بايد آنحضرت از عقائد استادان و محيط مدرسهى خود اقلا مقدارى متأثر ميشد، در حاليكه اسلام هيچ شباهتى باديان مذكوره و بتپرستى ندارد بلكه بر ضد همهى آنها سخن گفته است.
لذا ديگر راهى جز وحى و اسمانى بودن اسلام و نبوّت آن حضرت باقى نمىماند.
قرآن يا سند نبوت و اسلام
از آنجائيكه دين اسلام دين ابدى است، و تا انقراض اين عالم دوام دارد، لاجرم معجزه و دليل آن هم بايد دائمى باشد كه تمام نسلهاى انسانى بدانند اسلام دين خدائى است، و گرويدن بآن واجب و حتمى است، و لازم است حضرت محمد بن عبد اللّه (ص) را پيغمبر بزرگوار خداوند دانست، اين معجزهى خالده و دليل دائمى اسلام و برهان رسالت حضرت ختمىمرتبت، قرآن مجيد است كه باقرار تمام مردم فكور دنيا كه فوق تواتر است منسوب بآنحضرت است.
قرآن مجيد از جهات گوناگون شهادت ميدهد كه از طرف خداوند متعال نازل شده و ممكن نيست كه از فكر شخصى آنحضرت تراوش كرده باشد، و به سخن ديگر در قرآن مجيد شواهدى وجود دارد كه نسبت آنرا بيك انسان معمولى (هر قدر عالم دانسته بلكه نابغه هم باشد) ناممكن ميگرداند، و جز وحى بودن آن ديگر