متافيزيك از نظر رئاليزم - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ١٧٦ - مباحث نبوّت و شريعت
در دست ندارد، درين موارد و امثال آن قانون بشرى هيچ تأثيرى نخواهد داشت.
(رابعا) قوانين بشرى بتوسط اشخاص معينى صورت ميگيرد، نه بوسيلهى همهى مردم، مثلا در اعصار ما قانون گاهى از طرف چند نفرى از اعضاى قوهى مجريه تدوين از طرف قوهى مقننه تصويب ميشود و گاهى تدوين و تصويب هر دو در قوهى مقنّنه صورت ميگيرد
حالا بايد ديد كه همچه افراد از نظر علم و كمال و تسلّط بر اوضاع و احوال محيط صلاحيّت تقنين را دارند يا نه؟ جواب منفى است، زيرا انتخاب اعضاى مقنّنه در همهى كشورهاى جهان وابسته بعلم و فضل نبوده، بلكه مولود رضاى مردم است كه بوسيلهى پول و تبليغات حاصل ميگردد، و حتّى در دولتهاى بزرگ مصارف تبليغات ممكن نيست آراء را بدست آورد ولو لقمان حكيم باشد و در خيلى از كشورها اعضاى مقنّنه فرمايشى است.
علاوه بر عدم صلاحيّت فكرى و علمى اعضاء خيلى از اوقات تصويب قانون روى مصالح عمومى كشور (ولو نسبى و ظاهرى باشد) صورت نمىگيرد، بلكه احساسات يك عده تظاهركنندگان و يا خواست آمرانهى حكومتهاى مستبد و يا منافع شخصى يك عدّه از وكلاى مقتدر عامل مهم صدور قانون مذكور ميگردد.
اين دلائل قوى و امثال آن ثابت ميسازد كه بشر اصلا قادر نيست