متافيزيك از نظر رئاليزم - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ١٣٤ - حل مشكله شرور

خداوند بر آنها ظلم نميكند، بلكه آنها بخود ظلم ميكنند، و اين مضمون در قرآن مكرر يادآورى شده، (دوم) اختيار شخص ديگر، مانند ظلم‌هائى كه مردم بيكديگر ميكنند، از نظر قانون شرعى براى مظلوم جائز است، هر وقت فرصت پيدا نمود انتقام خود را از ظالم- بمقدار ظلمش- بگيرد و اين حكم در چند جاى قرآن بيان شده حتى در بعضى آيات نوعى ترغيب بعمل آمده: وَ ذَكَرُوا اللَّهَ كَثِيراً وَ انْتَصَرُوا مِنْ بَعْدِ ما ظُلِمُوا (الشعراء/ ٢٢٧) آنانيكه خداوند را بسير ياد ميكند و انتقام خود را پس از ستمى كه بآنها مى‌شود ميگيرند ... ولى عفو نيكوتر از انتقام است، و چنانچه از انتقام متمكّن نشد، البته روز قيامت خداوند حق او را از ظالم استيفاء خواهد نمود، مثلا ممكن است از ثوابهاى ظالم بمظلوم بدهد و اگر ثوابى نداشته باشد ممكن كه مقدارى از گناهان مظلوم را باو بدهد، قرآن مى‌فرمايد (وَ لا تَحْسَبَنَّ اللَّهَ غافِلًا عَمَّا يَعْمَلُ الظَّالِمُونَ‌ ابراهيم/ ٤٢)

خدا را از كارهاى ستم‌كنندگان غافل مپندار (و حتما از آنها انتقام خواهد گرفت) مذمّت و وعده عذاب ظالمين در قرآن زياد بچشم ميخورد.

و بر مكلّفين ظلم كردن را حرام قرار داده، بلكه يارى ظالم و اعتماد بظالم را نيز ممنوع نموده و حكومت اسلامى مؤظف است از ظلم ظالم جلوگيرى بعمل آورد.

اما اينكه چرا خداوند ظالم را در حين ظلمش عاجز نميگرداند،