متافيزيك از نظر رئاليزم - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٢٠٦ - نتيجه

ابدان متلاشى مشتبه نخواهد شد).[١]

در سوره‌ى قيامت ميفرمايد:

آيا انسان مى‌پندارد كه ما هرگز استخوانهاى او را جمع نخواهيم كرد، بلى ما استخوانهاى او را جمع نموده و زنده‌اش مى كنيم و بر ساختن سرانگشتان او توانائى داريم.[٢]

نتيجه‌

در اينكه آيات مباركه مانند سائر آيات معاد جسمانى و قيامت مادّى (نه روحى تنها) را ثابت ميكند جاى ترديد نيست، و كمترين تردد يك دانشمند كه مختصرا زبان عربى را بلد باشد حاكى از عناد و يا ساده‌گى او ميكند.

ولى سؤاليكه پيدا ميشود اينست كه آيا اعاده‌ى بدن مادّى بچه‌

[١] أَ وَ لَمْ يَرَ الْإِنْسانُ أَنَّا خَلَقْناهُ مِنْ نُطْفَةٍ فَإِذا هُوَ خَصِيمٌ مُبِينٌ، وَ ضَرَبَ لَنا مَثَلًا وَ نَسِيَ خَلْقَهُ قالَ مَنْ يُحْيِ الْعِظامَ وَ هِيَ رَمِيمٌ قُلْ يُحْيِيهَا الَّذِي أَنْشَأَها أَوَّلَ مَرَّةٍ وَ هُوَ بِكُلِّ خَلْقٍ عَلِيمٌ

[٢] أَ يَحْسَبُ الْإِنْسانُ أَلَّنْ نَجْمَعَ عِظامَهُ بَلى‌ قادِرِينَ عَلى‌ أَنْ نُسَوِّيَ بَنانَهُ ميگويند در سال ١٨٨٤ ميلادى براى اولين بار در انگلستان متوجه شدند خطوط انگشتان افراد انسان با هم برابر نيست و در ميان ميلياردها سر قابل تغيير هم نيست حتى اگر بواسطه زخم و يا سوختن پوست دست كنده شود، چه وقتى پوست جديدى برويد، باز مانند سابق خطوطى خواهد داشت لذا آيه‌ى مباركه‌ى بالا يكى از معجزات علمى قرآن است.