دانشنامه امام مهدى بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٢٩٧ - ٨/ ٢ دعاى«اى كه زيبا را آشكار مىكنى»

سختى و راحتى، تويى.

خدايا! بر محمّد و خاندان محمّد درود فرست؛ كسانى كه اطاعتشان را بر ما واجب كردى و بدين‌گونه منزلتشان را به ما شناساندى. پس خدايا! به حقّ ايشان برايمان گشايشى به سان يك چشم بر هم زدن يا سريع‌تر قرار بده. اى محمّد! اى على! مرا كفايت كنيد كه شما كفايت‌كننده من هستيد،[١] و مرا يارى كنيد كه شما ياوران من هستيد. اى مولاى من! اى صاحب الزمان! به فرياد برس، به فرياد برس، به فرياد برس! مرا درياب، مرا درياب، مرا درياب! الآن، الآن، الآن! بشتاب، بشتاب، بشتاب! اى رحيم‌ترين رحيمان! به حقّ محمّد و خاندان پاكش».[٢]

ر. ك: ص ٢٤٩ ح ١٠٨٨.

٨/ ٢: دعاى «اى كه زيبا را آشكار مى‌كنى»

١٠٩٦. دلائل الإمامة- به نقل از ابو الحسين بن ابى بغل كاتب-: [صاحب الأمر عليه السلام‌] فرمود: «دو ركعت نماز مى‌خوانى و مى‌گويى: اى كه [كار] زيبا را آشكار مى‌كنى و [كار] زشت را مى‌پوشانى! اى كه [مجرم را زود] به جرم و جنايت بازخواست نمى‌كنى و پرده را نمى‌درى! اى كه منّتى بزرگ بر ما دارى! اى بخشنده باگذشت! اى نيكو درگذرنده! اى كه آمرزشت گسترده و دستانت به رحمت گشوده است!

اى نهايت هر رازگويى! اى غايت هر شِكوه و گله‌گزارى! اى ياور هر يارى‌خواه!

[١]. توجّه به آغاز دعا و توحيدمحورى بنيادين آن بويژه:« عَليكَ المُعَوَّلُ فِى الشِّدَّةِ وَالرَّخاء» معلوم مى‌كند كه‌جملات پايانى:« اكفِيانى فَإِنَّكُما كافِياىَ، وَانصُرانى فَإِنَّكُما ناصِراىَ»، به بسندگى نبوّت و امامت در پناه‌جويى در ذيل عنايات الهى اشاره دارد و فردى اين چنين به پناهجويى از ديگران نياز نخواهد داشت.

[٢]. جنّة المأوى چاپ شده در: بحار الأنوار: ج ٥٣ ص ٢٧٥ حكايت ٤٠، المزار الكبير: ص ٥٩١، المزار، شهيد اوّل: ص ٢١٠، المصباح، كفعمى: ص ٢٣٥، مصباح الزائر: ص ٣٨٦( هر دو منبع با عبارت مشابه).