و اى خداى من! تو را نافرمانى كردم نه از سر انكار و مخالفت و يا بيرون رفتن از بندگى و عبوديت و يا نپذيرفتن ربوبيّت؛ بلكه هوسم را پيروى كردم و شيطان، مرا لغزاند، ولى حجّت تو بر من تمام است و آن را به من نموده‌اى. اگر عذابم كنى، به خاطر گناهانم است و ستمكار نيستى و اگر مرا بيامرزى و بر من رحم كنى، تو بخشنده و كريمى. اى كريم، اى كريم! ...". مى‌گويى تا نَفَست بريده شود.

سپس مى‌گويد:" اى كه از هر چيز ايمنى و هر چيز از تو در هراس و برحذر! به ايمنى‌ات از هر چيز و هراس هر چيز از تو مى‌خواهم كه بر محمّد و خاندان محمّد درود فرستى و براى خودم، خانواده‌ام، فرزندانم و ديگر نعمت‌هايى كه به من داده‌اى، امانم دهى تا آن جا كه هرگز از كسى نترسم و از هيچ چيزى نهراسم كه تو بر هر كارى توانايى، و خداوند، ما را كافى است و او بهترين وكيل است. اى كفايت كننده ابراهيم از نمرود! اى كفايت كننده موسى از فرعون! از تو مى‌خواهم كه بر محمّد و خاندان محمّد درود فرستى و مرا از شرّ فلان بن فلان آسوده كنى" كه اگر خداى متعال بخواهد او را از شرّ كسى كه از او بيم دارد، آسوده مى‌كند.

سپس به سجده رَوَد و حاجتش را بخواهد و به خداى متعال گريه و زارى كند كه هيچ مرد و زن باايمانى اين نماز را نخواند و خالصانه اين دعا را نكرد جز آن كه درهاى اجابت آسمان به رويش گشوده شد و در همان وقت و شب، جواب گرفت، هر حاجتى كه بود و اين، از فضل خدا بر ما و بر مردم است».[١]

٨/ ٥: دعاى او براى خواسته‌هاى دنيايى و آخرتى‌

١٠٩٩. البلد الأمين: دعايى ديگر كه از امام مهدى عليه السلام روايت شده است: «خدايا! توفيق اطاعت، دورى از معصيت، نيّت درست و شناخت حرام را روزى ما كن و ما را با در راه آوردن و پايدارى [در آن‌]، گرامى بدار و زبان‌هايمان را به حكمت و درستگويى استوار بدار و دل‌هايمان را از دانش و معرفت، آكنده ساز و شكم‌هايمان را از حرام و شبهه‌خوارى پاك‌

[١]. مهج الدعوات: ص ٣٥١، مكارم الأخلاق: ج ٢ ص ١٣٥ ح ٢٣٤٦، المصباح، كفعمى: ص ٥٢٢. در اين كتاب، بخش پايانى حديث نيامده است( بحار الأنوار: ج ٨٩ ص ٣٢٣ ح ٣٠).