دانشنامه امام مهدى بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٦٥ - الف - احاديث خالص شيعى

اهل سنّت، رويكرد نعيم بن حمّاد را در نقل گزارش‌هاى مربوط به فتن و نشانه‌هاى ظهور نپذيرفته و آن را طرد كرده است.

٢. احاديث‌

الف- احاديث خالص شيعى‌[١]

احاديث شيعى «رايات سود»، بسيار كم برگ و بار است؛ چرا كه تنها سه حديث خالص شيعى در مصادر ما گزارش شده است:

حديث اوّل به نقل از امام باقر عليه السلام از امير مؤمنان عليه السلام كه فَرَج (گشايش) را منوط به سه نشانه شمرده است: اختلاف شاميان، رايات سود خراسان و فزعه (صيحه) در ماه رمضان.[٢] اين حديث، مربوط به مطلق گشايش است و به قيام مهدوى مربوط نيست.

حديث دوم به زوال حكومت بنى اميّه و بنى عبّاس اشاره كرده و از اصحاب «رايات سود» سخن گفته است‌[٣] كه ظاهراً به قيام ابو مسلم خراسانى اشاره دارد و با قيام مهدوى، مرتبط نيست.

حديث سوم، صراحتاً ابو مسلم خراسانى را «صاحب رايات سود» خوانده است.[٤]

نتيجه آن كه از منظر احاديث خالص شيعى، «رايات سود» خراسان، با قيام مهدوى ارتباطى ندارند.

[١]. مراد از احاديث خالص شيعى، احاديثى هستند كه به گونه كامل از طريق راويان شيعه گزارش شده‌اند، نه آن كه از ميراث حديثى اهل سنّت، به ميراث حديثى شيعه منتقل شده باشند.

[٢]. الغيبة، نعمانى: ص ٢٥١ ح ٨.

[٣]. الغيبة، نعمانى: ص ٢٥٦ ح ١٣.

[٤]. دلائل الإمامة: ص ٢٩٤ ح ٢٤٨، إعلام الورى‌: ج ١ ص ٥٢٨.