١١١٦. المزار الكبير- به سند متصلّش از ابو جعفر محمّد بن عبد اللَّه حميرى-: از سوى ناحيه مقدّسه‌[٢]- كه خداوند حفظش كند- پس از درخواست‌ها و نماز و توجّه، متنى آمد كه ابتدايش اين است:

«بسم اللَّه الرحمن الرحيم. نه امر خدا را در مى‌يابيد و نه از اوليايش مى‌پذيريد؛ حكمتى رسا كه در افراد بى‌ايمان كارگر نمى‌شود، و سلام بر ما و بندگان شايسته خدا.

هنگامى كه خواستيد به وسيله ما به خداوند متعال و ما توجّه كنيد، همان را

[١]. مؤلف المزار الكبير در باب توجّه به امام مهدى عليه السلام آورده است:

« ابو على حسن بن اشناس گفت: ابو محمّد عبد اللَّه بن محمّد دعلجى براى ما نقل كرد و گفت: ابوالحسن حمزة بن محمّد بن حسن بن شبيب، براى ما روايت كرد و گفت: ابو عبد اللَّه احمد بن ابراهيم براى ما تعريف كرده و گفت: به ابو جعفر محمّد بن عثمان از اشتياقم به ديدار مولايمان عليه السلام شكوه كردم. او به من گفت:« با اشتياق علاقه‌مند ديدار ايشان هستى؟». به او گفتم: آرى. گفت:« خداوند سپاس‌گزار اشتياق تو باشد. در چهره‌ات عافيت و آسايش مى‌بينم. اى ابو عبد اللَّه! دنبال ديدن ايشان نباش؛ چرا كه تو در دوران غيبت، شوق ديدار دارى، و نخواه كه با او در يك جا باشى؛ چه اين كه غيبت، حكم قطعى خداوند است، و تسليم بودن در برابر آن، بهتر است. امّا[ در عين حال‌] دنبال توجّه به او با زيارت او باش، امّا اين كه چگونه بايد عمل شود؟ آنچه پيش محمّد بن على املا و ديكته كرد، آن را از پيش خود او بنويسيد، و آن توجّه به صاحب زمان عليه السلام با زيارت كردن است، پس از خواندن دوازده ركعت نماز دو ركعتى كه در آن" قل هو اللَّه احد" را در هر ركعت نماز مى‌خوانى، بعد بر محمّد و خاندان محمّد صلوات مى‌فرستى، و قول خداوند- جلّ اسمه- را مى‌خوانى:« سلام على آل ياسين». اين همان فضل آشكار از جانب خداوند است، و خداوند، فضل بزرگ دارد. امام، كسى است كه به راه راست هدايت مى‌كند. اى آل ياسين! خداوند خلافت او و ذكر ما را در زيارت، به شما داده است. صلوات‌خداوند بر سرور ما محمّد پيامبر و خاندان پاكش».

[٢]. سيّد ابن طاووس در مصباح الزائر، اين را زيارت دوم صاحب الزمان عليه السلام قرار داده و آن را معروف به« ندبه» دانسته و نوشته است:« آن از سوى ناحيه مقدّسه براى ابو جعفر محمّد بن عبد اللَّه حميرى- كه خدايش بيامرزد- آمده و فرمان داده كه در سرداب مقدّس خوانده شود».