دانشنامه امام مهدى بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ١٨٥ - ٤/ ٤ دعا براى امام عليه السلام در روز بيست و يكم رمضان

دشت آن، به دست او نابود فرما و يك تن از آنان را بر روى زمين زنده و اثرى از ايشان باقى مگذار. خدايا! او را آشكار كن و خيرها را به دست او بگشاى و گشايش كار ما را با او و به دست او قرار بده».[١]

٤/ ٤: دعا براى امام عليه السلام در روز بيست و يكم رمضان‌

١٠٦٤. الإقبال‌- به نقل از حمّاد بن عثمان-: شب بيست و يكم ماه رمضان بر امام صادق عليه السلام وارد شدم. به من فرمود: «اى حمّاد! غسل كرده‌اى؟».

گفتم: آرى، فدايت شوم!

امام عليه السلام حصيرى خواست و سپس فرمود: «كنار من نماز بخوان»، و امام پيوسته نماز مى‌خواند و من هم كنار امام نماز مى‌خواندم تا از همه نمازهايمان فارغ شديم.

سپس امام به دعا كردن آغاز كرد و من بر دعاى امام، آمين مى‌گفتم تا سپيده دميد و اذان و اقامه گفت و برخى از غلامانش را فرا خواند و ما پشت سر امام ايستاديم و امام جلو رفت و نماز صبح را با ما خواند و در ركعت اوّل، سوره حمد و قدر و در ركعت دوم، سوره حمد و توحيد را خواند.

هنگامى كه از تسبيح و تحميد و تقديس و ثناى خداى متعال و صلوات بر پيامبر خدا و دعا براى همه مردان و زنان باايمان و مسلمان از اوّلين تا آخرين آنها فارغ شديم، امام براى مدّتى طولانى به سجده افتاد، به گونه‌اى كه جز صداى نفس ايشان را نمى‌شنيدم. آن گاه شنيدم كه مى‌فرمود: «خدايى جز تو نيست، دگرگون كننده‌

[١]. الإقبال: ص ١٤٥( چاپ دار الكتب الإسلامية). در الإقبال صدر حديث چنين آمده است:« فصل ويژه روز بيست و يكم و دعاى غير تكرارى آن».