دانشنامه امام مهدى بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٣٤٧ - ١٠/ ٢ دعاى«اى كه زيبا را آشكار مىكنى»

مولاى من! اى صاحب الزمان به فرياد برس، به فرياد برس! به فرياد برس، مرا درياب، مرا درياب، مرا درياب! امان، امان، امان!».[١]

ر. ك: ص ٢٩١ ح ١٠٩٦.

١٠/ ٢: دعاى «اى كه زيبا را آشكار مى‌كنى»

١١١٢. دلائل الإمامة- با سندش به نقل از ابو الحسين بن ابو بغل كاتب-: صاحب الأمر عليه السلام فرمود: «دو ركعت نماز مى‌خوانى و مى‌گويى:" اى كه [كار] زيبا را آشكار مى‌كنى و [كار] زشت را مى‌پوشانى! اى كه [مجرم را زود] به جرم و جنايت بازخواست نمى‌كنى و پرده را نمى‌درى! اى كه منّتى بزرگ بر ما دارى! اى بخشنده باگذشت! اى نيكو درگذرنده! اى كه آمرزشت گسترده و دستانت به رحمت گشوده است! اى نهايت هر رازگويى! اى غايت هر گله‌گزارى! اى ياور هر يارى‌خواه! اى آغازگر نعمت‌دهى پيش از استحقاق آن!".

آن گاه هر يك از اين نام‌ها را ده بار صدا مى‌زنى:" يا ربّاه"،" يا سيّداه"،" يا مولاه"،" يا غايتاه"،" يا منتهى رغبتاه" و پس از آن مى‌گويى:" از تو مى‌خواهم كه به حقّ اين نام‌ها و به حقّ محمّد و خاندان پاكش، دشوارى‌ام را بزدايى و اندوهم را ببَرى و گره از كارم بگشايى و حالم را به سامان آورى".

و پس از اينها، هر دعايى مى‌خواهى بكن و حاجتت را بخواه و سپس گونه راستت را بر زمين مى‌نهى و در سجده‌ات صد مرتبه مى‌گويى:" اى محمّد! اى على! اى على! اى محمّد! مرا كفايت كنيد كه شما كفايت كنندگان من هستيد و مرا يارى دهيد كه شما يارى دهندگان من هستيد".

و گونه چپت را بر زمين مى‌نهى و صد مرتبه مى‌گويى:" مرا درياب" و آن را فراوان تكرار مى‌كنى، و مى‌گويى:" فريادرس، فريادرس!" تا نفست ببُرد، و سرت را

[١]. جمال الاسبوع: ص ١٨١، بحار الأنوار: ج ٩١ ص ١٩٠.