دانشنامه امام مهدى بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ١٣١ - ٣/ ١ دعا براى امام در عيدهاى چهارگانه«دعاى ندبه»

سرپرست او هستم، على سرپرست اوست. خداوندا! با دوستدارش دوستى و با دشمنش دشمنى‌كن و هر كه يارى‌اش مى‌كند، ياورش باش و هر كه خوارش مى‌كند، خوارش كن!".

و فرمود:" هر كه من پيامبرش هستم، على امير و فرمانده اوست" و فرمود:" من و على از يك درختيم و مردم ديگر، از درختانى پراكنده‌اند" و او را نسبت به خود، جايگاهى بخشيد كه هارون نسبت به موسى داشت و به او فرمود:" تو نسبت به من، به منزله هارون به موسى هستى، جز آن كه پس از من، پيامبرى نيست".

و دخترش را كه سَرور زنان جهان است، به همسرىِ او درآورد و از مسجد خود، آنچه بر خودش حلال بود، بر على هم حلال ساخت و همه درها را بست، مگر درِ او را. سپس دانش و حكمت خود را نزد على به وديعت نهاد و فرمود:" من، شهر عِلمم و على، درِ آن است. پس، هر كس خواستار حكمت باشد، بايد از درِ آن درآيد".

سپس فرمود:" تو، برادر و وصى و وارث منى. گوشت تو از گوشت من، و خون تو از خون من است و صلح با تو، صلح با من است و جنگ كردن با تو، جنگ كردن با من است. ايمان، با گوشت و خونت آميخته است، آن گونه كه با گوشت و خون من در آميخته است و تو فردا [ى قيامت،] كنار حوض [كوثر]، جانشين منى و تويى كه بدهىِ مرا ادا مى‌كنى و وعده‌هايم را به انجام مى‌رسانى، و پيروان تو بر منبرهايى از نورند، با چهره‌هايى سفيد كه در بهشت، اطراف من و همسايگان من اند. اى على! اگر تو نبودى، پس از من، مؤمنان باز شناخته نمى‌شدند".

و على عليه السلام پس از پيامبر، روشنگرى از گم‌راهى، و فروغ [هدايت‌] در كورى [ضلالت‌]، و ريسمان استوار خدا، و راه راست پروردگار بود. نه كسى در