دانشنامه امام مهدى بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٢٩٣ - پاسخ سؤال هفت

پاسخ سؤال هفت‌

در پاسخ به اين سؤال بايد گفت: تعجيل در يك امر تاريخى، با يك امر شخصى تفاوت زياد دارد. آرزوها و آرمان‌هاى شخصى ما در يك محدوده عمر چند ده‌ساله شكل مى‌گيرد، و درخواست و پيگيرى مى‌شود و گاه به وقوع مى‌پيوندد؛ امّا تحقّق درخواست‌هاى تاريخى به يك دوره چند صدساله و بلكه چند هزارساله نياز دارند.

در اين باره، نمونه‌هاى متعدّدى مى‌توان ارائه داد. نوح عليه السلام صدها سال هدايت و نجات امّتش را پيگيرى و از خداوند درخواست مى‌كرد. قوم بنى اسرائيل در مصر، قرن‌ها در انتظار نجات‌بخشى بودند كه آنها را از دست فرعونيان رهايى بخشد و يهوديان حجاز، قرن‌ها چشم به راه پيامبرى بودند كه مشركان را درهم بشكند.

اينها همه درخواست براى يك امّت و در يك منطقه محدود بوده است و بر اين پايه، دور از ذهن نيست كه براى نجات عمومى بشر و در گستره‌اى به وسعت كره زمين، نياز باشد كه همه انسان‌ها يا لا اقل در هر منطقه، بخشى از آنها سال‌ها و قرن‌ها براى تحقّق عدالتى دعا كنند كه مى‌خواهد در سرتا سر زمين جارى شود، گوشه‌گوشه آن را از ستم بزدايد و از عطر عدالت و برادرى بياكند.

افزون بر اين، تعجيل در يك امر تاريخى، لزوماً به معناى جلو انداختن آن براى يك يا دو قرن نيست؛ زيرا يك قرن در درازناى تاريخ، مانند يك روز در عمر ماست و اگر فرض شود كه ظهور امام زمان عليه السلام و مهدى موعود بايد بيست قرن ديگر تحقّق پذيرد، آن گاه مى‌توان فرض و تصوّر كرد كه دعا براى تعجيل فرج، اثر نموده و آن را چند قرن به جلو كشيده است، هر چند براى ما و ده‌ها نسل ديگر، معلوم و محسوس نباشد.