دانشنامه امام مهدى بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ١٤٧ - ب - مصباح الزائر، نگاشته سيد ابن طاووس(٥٨٩ - ٦٦٤)

مى‌توان گفت: كهن بودن كتاب المزار الكبير و اعتماد افرادى همچون سيّد ابن طاووس بر آن، به آن اعتبار مى‌بخشد و آن را از كتاب‌هاى معتبر در حوزه دعا قرار مى‌دهد. اگرچه در حوزه فقه، اين قرائن، مورد قبول فقيهان رجالى همانند مرحوم آية اللَّه خويى قرار نگرفته است.

ب- مصباح الزائر، نگاشته سيّد ابن طاووس (٥٨٩- ٦٦٤)[١]

سيد ابن طاووس دعاى ندبه را به احتمال فراوان از كتاب المزار الكبير نقل كرده است؛ چون سيّد در ابتداى آن آورده است:

ذكر بعض أصحابنا قال محمّد بن على بن أبى قرّة نقلت من كتاب محمّد بن الحسين بن سفيان البزوفرى رضى الله عنه دعاء الندبة وذكر إنّه لصاحب الزمان ويستحب أن يدعى به فى الأعياد الأربعة.

برخى از ياران [عالم‌] ما يادآورى كرده‌اند كه محمّد بن على بن ابى قره گفته است:

من از كتاب محمّد بن حسين بن سفيان بزوفرى، دعاى ندبه را نقل كردم و در آن گفته شده كه اين دعا از صاحب الزمان است و مستحب است كه در عيدهاى چهارگانه خوانده شود.

[١]. مصباح الزائر: ص ٤١٨.