دانشنامه امام مهدى بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٢٠٣ - ٥/ ٥ دعا براى او پس از عصر روز جمعه

تو را نمى‌توان به شمار آورَد.

خدايا! به سوى تو [و نه ديگرى‌] ديده‌ها دوخته شده و گام‌ها جا به جا شده و گردن‌ها كشيده شده و دست‌ها بالا آمده است. با زبان‌ها خوانده شده‌اى و راز و نيازشان در كارها با توست. خداى ما! ما را بيامرز و بر ما رحم آور و [گره‌] ميان ما و قوممان را به حق بگشاى؛ كه تو بهترين گشاينده‌اى.

خدايا! از غايب شدن پيامبرمان از ميان ما و سختگيرى روزگار بر ما و رخ دادن فتنه‌ها براى ما و پشت به پشت دادن دشمنان بر ضد ما و فراوانى دشمنانمان و كمى شمارمان، به تو شكايت مى‌كنيم. اى خداى من! با فتحى سريع و از جانب خودت و يارىِ پيروزمندانه‌ات و پيشواىِ عادلى كه آشكارش مى‌كنى، گشايشى در اين وضعيت بده، اى خداى حق، خداى جهانيان!

سپس هفتاد مرتبه مى‌گويى: از خداوند، پروردگارم آمرزش مى‌خواهم و به سوى او باز مى‌گردم. و از آتش فراوان به خداوند پناه مى‌برى».[١]

٥/ ٥: دعا براى او پس از عصر روز جمعه‌

١٠٧٢. مصباح المتهجّد: از امام صادق عليه السلام روايت شده كه: «مستحب است پس از نماز عصر روز جمعه، با اين صلوات، بر پيامبر خدا درود فرستاده شود:[٢]

---

[١]. كتاب من لا يحضره الفقيه: ج ١ ص ٤٨٧ ح ١٤٠٤، الأمالى، صدوق: ص ٤٧٤ ح ٦٣٩، مصباح المتهجّد: ص ٣٦٦ ح ٤٩٢، الأمالى، طوسى: ص ٤٣٢ ح ٩٧١، جمال الاسبوع: ص ٢٥٧، بحار الأنوار: ج ٨٧ ص ١٩٨ ح ٦.

[٢]. آغاز اين دعا در منابع ديگر اين چنين است:

« اين نماز را من از كتاب ابوالعباس احمد بن عقده نقل مى‌كنم كه آن را در باره بزرگان شيعه نگاشته و گفته است: محمّد بن عبداللَّه بن مهران، براى ما روايت كرده كه: پدرم از پدرش برايم نقل كرد كه: امام صادق عليه السلام به محمّد بن اشعث نوشته‌اى داد كه در آن دعا و صلوات بر پيامبر صلى الله عليه و آله بود. جعفر بن محمّد بن اشعث آن را به پسرش مهران سپرد، و صلوات بر پيامبر در آن اين گونه بود:" اللهمّ انّ محمّداً كما وصفته فى كتابك. ..؛ خداوندا محمّد آن گونه كه تو در كتابت او را تعريف كرده‌اى ..."»( ر. ك: جمال الاسبوع: ص ٢٨٨).