دانشنامه امام مهدى بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ١٥٤ - پاسخ به يك شبهه

نپذيرفته است.[١]

بنا بر اين، با عنايت به مجموع آنچه ملاحظه شد، مى‌توان اين گونه نتيجه‌گيرى كرد كه: انتساب اجمالى دعاى ندبه به اهل بيت عليهم السلام قابل قبول است و با توجّه به شيوه عالمان پيشين، در عدم سختگيرى فقهى در موارد غيرفقهى، مثل مستحبّاتى چون: دعا و زيارات، به نظر مى‌رسد اين مقدار از انتساب نيز براى خواندن دعا كفايت كند.

بايد توجّه داشت كه قاعده تسامح در ادلّه سنن، جواز خواندن دعاى ندبه را به اميد رسيدن به ثواب اثبات مى‌كند.

پاسخ به يك شبهه‌

يكى از نويسندگان با استناد به فقره «أبرضوى أم غيرها أم ذوى طوى؟» و مشابهت اين سخن با قول كيسانيه‌[٢]، اين احتمال را مطرح كرده كه اين دعا در راستاى تفكّر كيسانيه و امامت محمّد بن حنفيّه است.

علّامه شوشترى در جوابيه‌اى مفصّل، اين شبهه را بررسى كرده و آن را پاسخ گفته است. ايشان پس از اشاره به احاديث معتبرى كه جايگاه امام مهدى عليه السلام در زمان غيبت را كوه رضوى و يا ذى طوى دانسته، آورده است:

كيسانيه در مدّعاى خود به اخبار پيامبر صلى الله عليه و آله و امام على عليه السلام در باره غيبت استناد كرده‌اند و به ناحق، آن را بر محمّد بن حنفيّه تطبيق كرده‌اند؛ زيرا منشأ هر شبهه، مطلب حقّى است كه بيجا به كار مى‌برند.[٣]

در تكميل سخن علّامه شوشترى، مى‌گوييم: اين سخن به هيچ عنوان‌نمى‌تواند

[١]. مقالات و گفتارها: ص ٦٣.

[٢]. بنا بر اعتقاد كيسانيه، محمّد ابن حنفيّه در كوه رضوى مأوا دارد.( ر. ك: فرق الشيعه: ص ٢٩).

[٣]. ر. ك: مقالات وگفتارها: ص ٦٣ پاسخ علّامه شوشترى به شبهه دكتر شريعتى، ده رساله، رضا استادى، با دعاى ندبه در پگاه جمعه، مجلّه موعود، ش ١٨.