دانشنامه امام مهدى بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٦٣ - ب - مصادر اهل سنت

گزارش‌ها در باب «خروج المهدى» آمده‌اند، ولى متن آنها، اشاره‌اى به قيام مهدوى ندارند. ظاهراً برداشت ابن ماجه آن بوده است كه اين قيام، در رابطه با مهدويت است.

ترمذى (م ٢٧٩ ق) روايت ابو هريره را نقل كرده است كه با مهدويت ارتباطى ندارد.[١]

حاكم نيشابورى (م ٤٠٥ ق) روايت ثوبان را با دو طريق‌[٢] و روايت عبد اللَّه بن مسعود را نقل كرده است.[٣] يكى از گزارش‌هاى ثوبان، موقوف است و به پيامبر صلى الله عليه و آله استناد داده نشده است. هر سه متن در باره «رايات سود»، به قيام امام مهدى عليه السلام تصريح كرده‌اند.

نكته مهم، اين كه: در مصادر اصلى حديثى اهل سنّت، تنها همين سه روايت (يعنى گزارش‌هاى ثوبان، عبد اللَّه بن مسعود و ابو هريره) نقل شده و هيچ قولى از صحابه يا كعب الأحبار، گزارش نشده است.

كتاب الفتن نگاشته نعيم بن حمّاد مروزى (م ٢٢٨ ق) اگر چه جزو كتاب‌هاى حديثى مشهور اهل سنّت نيست، ولى شاخص‌ترين كتاب در گزارش‌هاى «رايات سود» است. در كتاب نعيم بن حمّاد- كه با امام رضا عليه السلام و امام جواد عليه السلام و امام هادى عليه السلام معاصر بوده است-، نزديك به شصت گزارش در باره «رايات سود» وجود دارد كه در دو گروه مجزّا ارائه شده‌اند: «رايات سود» بنى عبّاس و «رايات سود» مرتبط با قيام امام مهدى عليه السلام.

بيشتر گزارش‌هاى موجود در اين كتاب، از اقوال صحابه، تابعان و كعب‌

[١]. سنن الترمذى: ج ٤ ص ٥٣١ ح ٢٢٦٩.

[٢]. المستدرك على الصحيحين: ج ٤ ص ٥١٠ ح ٨٤٣٢ و ص ٥٤٧ ح ٨٥٣١.

[٣]. المستدرك على الصحيحين: ج ٤ ص ٥١١ ح ٨٤٣٢.