دانشنامه امام مهدى بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ١٠٩ - ٢/ ١ دعايش هنگام تولد

فصل دوم: دعاى امام مهدى براى فرجش‌

٢/ ١: دعايش هنگام تولّد

١٠٤٦. كمال الدين‌- به نقل از حكيمه دختر امام جواد عليه السلام در يادكرد ماجراى تولّد امام مهدى عليه السلام-: ... باز گشتم و طولى نكشيد كه پرده ميان من و نرگس كنار رفت و او را چنان نورى فرا گرفته بود كه چشمانم را فرو بست و آن گاه كودكى را ديدم كه سر بر سجده نهاد و بر زانوانش نشست و دو انگشت اشاره خود را بالا آورد و فرمود:

«گواهى مى‌دهم كه خدايى جز خداوند يگانه بى همتا نيست و جدّم محمّد، پيامبر خدا و پدرم، امير مؤمنان است ...». سپس يك‌يك امامان را بر شمرد تا به خودش رسيد و سپس فرمود: «خدايا! آنچه را بر من وعده داده‌اى به انجام برسان و كارم را به پايان ببَر و زمينه و جايگاهم را استوار بدار و زمين را به دست من از عدل و داد پُر كن».[١]

[١]. كمال الدين: ص ٤٢٦- ٤٢٨ ح ٢، الثاقب فى المناقب: ص ٢٠١ ح ١٧٨، روضة الواعظين: ص ٢٨٤، بحار الأنوار: ج ٥١ ص ١١ ح ١٤. نيز، براى ديدن همه حديث، ر. ك: همين دانش‌نامه: ج ٢ ص ٢٣٥ ح ٣٤٥.