خدايا! بر او و خدمت‌گزاران و ياورانش در طول غيبت و دورى‌اش، درود فرست و او را پوششى نفوذناپذير و پناهگاهى نگاه دارنده عطا كن. خدايا! سختگيرى‌ات را بر دشمنان او تشديد كن و دوستداران و زيارت كنندگان او را پاسدارى كن.

خدايا! همان گونه كه دلم را به ذكر او آباد كردى، شمشيرم را براى يارىِ وى از نيام بركشيده قرار ده و اگر مرگْ ميان من و ديدار او جدايى انداخت- مرگى كه آن را بر بندگانت حتمى كرده و على رغم ميل آفريدگانت، آن را بر ايشان چيره ساخته‌اى-، مرا به هنگام ظهور ايشان، با همان كفنم از قبرم بيرون بياور تا پيش رويش در همان صفى بجنگم كه آن را در كتابت ستوده‌اى و فرموده‌اى: «گويى مانند بنيانى استوار و به هم پيوسته‌اند».

خدايا! انتظار به درازا كشيد و نابه‌كاران، ما را شماتت مى‌كنند و داد ستاندن بر ما دشوار شده است. خدايا! روى خجسته وليّت را در زندگى‌مان و پس از مرگمان به ما نشان بده.

خدايا! من به بازگشت پيش روى صاحب اين بارگاه باور دارم. به فريادمان برس، به فريادمان برس، به فريادمان برس، اى صاحب الزمان! براى پيوند با تو، از دوستان بريدم و براى زيارت تو، از وطن هجرت كردم و كارم را از مردم سرزمين‌ها پنهان داشتم تا نزد خدايت و خدايم، پيش پدرانت و اختيارداران من، براى نيكو بودن توفيقم وريزش نعمت بر من و سوق دادن احسان به سويم، شفيع من باشى. خدايا! بر محمّد و خاندان محمّد، ياران حق و زمامداران خلق، درود فرست و آنچه را از تو خواستم، اجابت فرما و آنچه را در دعايم بر زبان نياوردم و به صلاح دين و دنيايم است، به من عطا كن؛ كه تو ستوده و بزرگى، و خداوند بر محمّد و خاندان پاكش درود فرستد».

سپس به ايوان برو و دو ركعت نماز بخوان [و آن گاه بگو]: «خدايا! بنده زيارت‌كننده‌ات در آستان ولىّ زيارت شونده‌ات- كه اطاعتش را بر بنده و آزاد واجب كرده‌اى و اوليايت را به دست او از آتش نجات داده‌اى-، قرار دارد. خدايا! آن را زيارتى پذيرفته كه دعايى مستجاب به همراه دارد، از كسى كه تصديق كننده بدون ترديد وليّت است، قرار بده.

خدايا! آن را آخرين تجديد پيمان و زيارت او قرار مده و جاى پايى در مرقد او و زيارت پدر و جدّش برايم باقى بگذار.