دانشنامه امام مهدى بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٢٣٧ - ٦/ ٩ دعا براى او بعد از نماز عصر

فرمود: «براى نور آل محمّد و پيش‌راننده آنها، انتقام گيرنده از دشمنانشان به فرمان خداوند، دعا كردم».

گفتم: خدا مرا فدايت كند! قيام او كى خواهد بود؟

فرمود: «آن گاه كه صاحب اختيار خلقت و امور عالم بخواهد».

گفتم: پيش از آن، نشانه‌اى دارد؟.

فرمود: «آرى، علامت‌هاى گوناگونى دارد».

گفتم: مانند چه؟

فرمود: «خروج كردن پرچمى از مشرق و پرچمى از مغرب و فتنه‌اى كه اهل بغداد را فرا مى‌گيرد و خروج مردى از فرزندان عمويم زيد در يمن و به غارت بردن پوشش كعبه، و البته خداوند هر چه بخواهد مى‌كند».[١]

٦/ ٩: دعا براى او بعد از نماز عصر

١٠٨٤. فلاح السائل‌- به نقل از يحيى بن فضل نوفلى-: در بغداد بر امام موسى كاظم عليه السلام وارد شدم. ايشان از نماز عصر فارغ شده و دستانش را به سوى آسمان بالا برده مى‌فرمود:[٢] «تو خداوندى هستى كه جز تو خدايى نيست. اوّل و آخر، پيدا و نهان تويى و تو خداى بى همتايى. كم و زياد چيزها با توست و تو خداى بى‌همتايى.

آفريده‌ها را آفريدى بى آن كه از ديگرى كمك بگيرى و نيازى هم نداشتى. تو خداى بى‌همتايى. خواست از توست و آغاز با تو، تو خداى بى‌همتايى. قبل از قبل و آفريدگار [زمان‌] قبل، تو خداى بى‌همتايى. بعد از بعد و آفريدگار [زمان‌]

[١]. فلاح السائل: ص ٣٠٨ ح ٢٠٩، مصباح المتهجّد: ص ٦٠ ح ٩٦، البلد الأمين: ص ١٣، المصباح، كفعمى: ص ٤٨، بحار الأنوار: ج ٨٦ ص ٦٢ ح ١.

[٢]. مؤلّف فلاح السائل، اين دعا را جزو تعقيبات نماز عصر از امام كاظم عليه السلام آورده و آن را در باره امام مهدى عليه السلام دانسته كه پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله بشارت او را به امّتش داده است.