نخواهم شناخت. خدايا! فرستاده‌ات را به من بشناسان كه اگر فرستاده‌ات را به من نشناسانى، حجّتت را نخواهم شناخت. خدايا! حجّتت را به من بشناسان كه اگر حجّتت را به من نشناسانى، از دينم گم‌راه مى‌شوم. خدايا! مرا به مرگ جاهلى نميران و قلبم را پس از آن كه هدايتم نمودى، از راه به در مبر.

خدايا! همان گونه كه مرا به ولايت كسانى هدايت نمودى كه اطاعتشان را از ميان واليان امر پس از پيامبرت- كه درودهايت بر او و خاندانش باد- واجب نموده بودى تا آن كه واليان امرت: امير مؤمنان، حسن، حسين، على، محمّد، جعفر، موسى، على، محمّد، على، حسن و حجّت قائم، مهدى- كه درودهايت بر همه آنان باد- را ولىّ خود گرفتم، پس مرا بر دينت پايدار بدار و به اطاعتت بگمار و دلم را براى ولىّ امرت نرم بگردان و مرا از آنچه مردمانت را به آن آزمودى، معاف بدار و بر اطاعت از وليّت كه از مردمت پوشيده‌اش داشتى استوار بدار كه به اذن تو از ديده مردمت غايب شده و امرت را انتظار مى‌كشد و تو، به علم خود مى‌دانى كه چه هنگام، اذن به آشكار كردن كار و رازش به صلاح اوست. پس مرا بر اين امر شكيبا كن تا جلو افتادن آنچه را تو به تأخير مى‌اندازى و به تأخير افتادن آنچه را تو به جلو مى‌اندازى، دوست نداشته باشم و آنچه را پوشيده داشته‌اى، نگشايم و آنچه را تو پنهان نموده‌اى، نكاوم و در تدبيرت با تو نستيزم و نگويم: چرا؟ و چگونه؟ و يا چرا ولىّ امر ظهور نمى‌كند، با آن كه زمين از ستم پر شده است؟! و همه اين امور را به تو مى‌سپارم.

خدايا! از تو مى‌خواهم كه ولىّ امرت را به من بنمايانى در حالى كه ظهور كرده و امرش نافذ است، و مى‌دانم كه سيطره و قدرت از آنِ توست و نيز برهان و دليل و خواست و توانايى و قوّت. پس اين را براى من و همه مؤمنان به انجام رسان تا به وليّت- كه درودهايت بر او باد- بنگريم در حالى كه سخنش آشكار و هدايت نمودنش علنى و راه‌نماى ميان گم‌راهى و شفادهنده نابخردى است. اى خداى من! جايگاه‌هاى حضورش را بنما و پايه‌هاى [حكومتش‌] را پابرجا كن و ما را از كسانى قرار بده كه چشمشان به‌