دانشنامه امام مهدى بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٧ - فصل چهارم دعا براى تعجيل در فرج

فصل چهارم: دعا براى تعجيل در فَرَج‌

١٠١٠. كمال الدين‌- با سندش به نقل از احمد بن اسحاق بن سعد اشعرى-: بر ابو محمّد حسن بن على (امام عسكرى عليه السلام) وارد شدم و مى‌خواستم از جانشين پس از ايشان بپرسم كه قبل از پرسش من فرمود: «به خدا سوگند، او چنان غايب مى‌شود كه تنها، كسى از هلاك شدن نجات مى‌يابد كه خداى عز و جل، او را بر اعتقاد به امامتش استوار و در آن روزگار، به دعا براى تعجيل در فَرَجش، موفّق بدارد».[١]

١٠١١. الغيبة، طوسى- با سندش به نقل از اسحاق بن يعقوب-: از محمّد بن عثمان عَمرى- كه خدا رحمتش كند- خواستم نامه‌اى را برايم [به امام زمان عليه السلام‌] برساند كه در آن از مسائلى كه برايم مشكل شده بود، پرسيده بودم. توقيع به خطّ مولايمان، صاحب الدار عليه السلام آمد: «... و امّا چگونگى سود بردن از من در غيبتم، مانند سود بردن از خورشيد است، هنگامى كه ابر، آن را از ديده‌ها پنهان مى‌دارد، و من، مايه ايمنىِ اهل زمين هستم، همان گونه كه ستارگان، مايه ايمنى اهل آسمان اند. پس درهاى سؤال را از آنچه به كارتان نمى‌آيد، ببنديد و [بيش از] آنچه را كفايت شده‌ايد، بر دوش خود منهيد، و براى تعجيل در فرج، فراوان دعا كنيد كه اين،

[١]. كمال الدين: ص ٣٨٤ ح ١( با سند معتبر)، إعلام الورى‌: ج ٢ ص ٢٤٨، الصراط المستقيم: ج ٢ ص ٢٣١، بحار الأنوار: ج ٥٢ ص ٢٣ ح ١٦. نيز، براى ديدن همه حديث، ر. ك: همين دانش‌نامه: ج ٣ ص ١٤٨ ح ٥٣٥.