دانشنامه امام مهدى بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٢٧ - دو احاديث نهى از قيام، قبل از قيام قائم عليه السلام

فقُلتُ: جُعلِتُ فِداكَ إن خَرَجَ أحَدٌ مِن أهلِ بَيتِكَ قَبلَ هذِهِ العَلاماتِ أنَخرُجُ مَعه؟

قالَ: لا.

پيش از قيام قائم عليه السلام پنج نشانه است: صيحه آسمانى، قيام سفيانى، فرو رفتن لشكر سفيانى در زمينى به نام بيداء،[١] كشته شدن نفس زكيّه، و قيام يمانى. گفتم:

فدايت شوم! اگر قبل از اين نشانه‌ها، يكى از خاندان شما قيام كرد، آيا با او همراهى كنيم؟ فرمود: نه.[٢]

در حديث ديگرى نيز، در ماجراى قيام ابو مسلم خراسانى و نامه وى به امام صادق عليه السلام، ايشان در باره نشانه هنگام قيام، خطاب به فضل بن كاتب مى‌فرمايد:

لا تَبرَحِ الأَرضَ يا فَضلُ حَتّى‌ يَخرُجَ السُّفيانِىُّ، فَإِذا خَرَجَ السُّفيانِىُّ فَأَجيبوا إلَينا- يَقولُها ثَلاثاً- و هُوَ مِنَ المَحتومِ.[٣]

از جاى خود حركت مكن تا اين كه سفيانى قيام كند. پس هر گاه سفيانى قيام كرد، به سوى ما روى آوريد (اين جمله را سه بار تكرار كرد) و اين، از نشانه‌هاى حتمى است.

در حديثى ديگرى، ابو بكر حضرمى مى‌گويد: هم‌زمان با ظهور پرچم‌هاى سياه در خراسان، من و ابان بر امام صادق عليه السلام وارد شديم و گفتم: نظر شما چيست؟

امام عليه السلام فرمود:

اجلِسوا فى بُيوتِكُم، فَإِذا رَأَيتُمونا قَدِ اجتَمَعنا عَلى‌ رَجُلٍ، فَانهَدوا إلَينا بِالسِّلاحِ.[٤]

در خانه خود بنشينيد و هر گاه ديديد كه ما گِرد مردى جمع شده‌ايم، با سلاح به سوى ما بشتابيد.

اين احاديث به حسب ظاهر، دلالت دارند كه پيروان اهل بيت عليهم السلام قبل از مشاهده‌

[١]. بيداء، بيابان بزرگ ميان مكّه و مدينه است كه پس از ميقات ذو الحليفه آغاز مى‌شود.

[٢]. ر. ك: ج ٧ ص ٢١٧ ح ١٢٨٠.

[٣]. ر. ك: ج ٧ ص ٦٦ ح ١١٢٨.

[٤]. الغيبة، نعمانى: ص ١٩٧ ح ٦.