دانشنامه امام مهدى بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٢٦ - دو احاديث نهى از قيام، قبل از قيام قائم عليه السلام

ناميده‌اند و به حسب ظاهر دلالت دارند كه هر گونه جنبش بر ضدّ ستمگران قبل از نهضت جهانى مهدوى، مذموم و محكوم است، مانند آنچه كلينى رحمه الله، از ابو بصير، از امام صادق عليه السلام نقل كرده كه فرمود:

كُلُّ رَايَةٍ تُرفَعُ قَبلَ قِيامِ القائِمِ فَصاحِبُها طاغُوت.[١]

هر پرچمى قبل از قيام قائم برافراشته شود، پرچمدار آن، طاغوت است.

طبق اين سخن، قيام بر ضدّ زمامداران ستمگر، قبل از قيام جهانى امام عصر عليه السلام به طور مطلق، جايز نيست و هر كس رهبرى آن را به عهده داشته باشد، طاغوت شمرده مى‌شود و مخالفت با او واجب است.

گروه دوم از احاديث اين دسته، احاديثى هستند كه توصيه مى‌كنند قبل از آشكار شدن نشانه‌هاى ظهور امام مهدى عليه السلام، پيروان اهل بيت عليهم السلام نبايد در مبارزه بر ضدّ حاكمان جائر شركت كنند، مانند حديثى كه ثقة الإسلام كلينى رحمه الله از سدير نقل كرده كه امام صادق عليه السلام خطاب به او مى‌فرمايد:

يا سَديرُ! الزَم بَيتَكَ وَ كُن حِلساً مِن أحلاسِهِ، وَ اسكُن ما سَكَنَ اللَّيلُ وَ النَّهارُ، فَإِذا بَلَغك أنَّ السُّفيانىَّ قَد خَرَجَ فَارحَل إلَينا.[٢]

اى سدير! پيوسته در خانه خود بنشين و همچون پلاسى از پلاس‌هاى خانه باش، و تا شب و روز آرام است، آرامش خود را حفظ كن. پس هنگامى كه شنيدى سفيانى قيام كرده است، به سوى ما كوچ كن، گرچه با پاى پياده.

همچنين ايشان در حديثى ديگر از عمر بن حنظله از امام صادق عليه السلام نقل كرده كه مى‌گويد:

خَمسُ عَلاماتٍ قَبلَ قِيامِ القائِمِ: الصَّيحَةُ، وَالسُّفيانِيُّ، وَالخَسفُ، وقَتلُ النَّفسِ الزَّكِيَّةِ، وَاليَمانِىُّ.

[١]. الكافى: ج ٨ ص ٢٩٥ ح ٤٥٢. همين مضمون در كتاب الغيبةى نعمانى( ص ١١٤ ح ٩) از مالك بن اعين، از امام باقر عليه السلام نقل شده است.

[٢]. الكافى: ج ٨، ص ٢٦٤ ح ٣٨٣، وسائل الشيعة: ج ١١ ص ٣٦ ح ٣ و ١، ٥، ٧، ٨، ١٤ و ١٦، همين دانش‌نامه: ج ٧ ص ٩٨ ح ١١٦٦.