دانشنامه امام مهدى بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٢٨ - دو احاديث نهى از قيام، قبل از قيام قائم عليه السلام

نشانه‌هاى ظهور امام مهدى عليه السلام، هيچ وظيفه‌اى براى مبارزه بر دوش ندارند؛ بلكه وظيفه آنها خانه‌نشينى و همكارى نكردن با قيام كنندگان است.

گروه سوم احاديث، بر وجوب تقيّه بويژه قبل از قيام امام مهدى عليه السلام دلالت دارند كه مقتضاى آنها، حرمت قيام است. دو حديث حسين بن خالد و محمّد بن عماره، از اين گروه و به قرار زيرند:

شيخ صدوق به سند خود از حسين بن خالد، از امام رضا عليه السلام نقل كرده كه فرمود:

لا دينَ لِمَن لا وَرَعَ لَهُ، وَ لا إيمانَ لِمَن لا تَقيَّةَ لَهُ، إنَّ أكرَمَكُم عِندَ اللَّهِ أعمَلُكُم بِالتَّقيَّةِ .... إلى‌ يَومِ الوَقتِ المَعلومِ، وَ هُوَ يَومُ خُروجِ قائِمِنا أهلَ البَيتِ عليهم السلام، فَمَن تَرَكَ التَّقيَّةَ قَبلَ خُروجِ قائِمِنا فَلَيسَ مِنّا.[١]

كسى كه از گناه پرهيز نمى‌كند، دين ندارد، و كسى كه تقيّه را رعايت نمى‌كند، ايمان ندارد. گرامى‌ترين شما نزد خدا، كسى است كه بيشتر تقيّه مى‌كند ... تا روزى كه وقت آن [نزد خدا] معلوم است و آن، روز قيام قائم ما اهل بيت عليهم السلام است. پس هر كس قبل از قيام قائم ما تقيّه را ترك كند، از ما نيست.

شيخ صدوق از محمّد بن عماره، از پدرش، از امام صادق عليه السلام نقل كرده كه فرمود:

المُؤمِنُ مُجاهِدٌ لِانَّهُ يُجاهِدُ أَعداءَ اللَّهِ تَعالى‌ فى دَولَةِ البَاطِلِ بِالتَّقيَّةِ وَ فى دَولَةِ الحَقِّ بِالسَّيفِ.[٢]

مؤمن [همواره‌] در حال جهاد است؛ زيرا او در دولت باطل، به وسيله تقيه و در دولت حق، با شمشير، با دشمنان خدا جهاد مى‌كند.

چه بسا از اين گونه احاديث نيز برداشت شود كه در حكومت‌هاى باطل، قيام مسلّحانه، مطلقاً جايز نيست. بنا بر اين، پيروان اهل بيت عليهم السلام تا ظهور امام مهدى عليه السلام بايد تسليم حاكم جائر باشند.

[١]. ر. ك: ج ٩ ص ٢٢٨ ح ١٧٨٩( كمال الدين).

[٢]. علل الشرائع: ج ٢ ص ٤٦٧ ح ٢٢، بحار الأنوار: ج ٦٤ ص ١٧٢.