دانشنامه امام مهدى بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ١٧٩ - ٤/ ٣ دعا براى امام عليه السلام در روز سيزدهم رمضان
٤/ ٣: دعا براى امام عليه السلام در روز سيزدهم رمضان
١٠٦٢. الإقبال: دعاهاى ويژه روز سيزدهم و دعاهاى غير تكرارى آن:[١] «خدايا! من به اطاعت از تو و ولايت تو گردن مىنهم و نيز به ولايت محمّد، پيامبرت و ولايت امير مؤمنان، دوست پيامبرت، و ولايت حسن و حسين، دو نوه پيامبرت و دو سرور جوانان بهشتىات، و- اى خداى من- ولايت على بن الحسين و محمّد بن على و جعفر بن محمّد و موسى بن جعفر و على بن موسى و محمّد بن على و على بن محمّد و حسن بن على و سرور و مولايم صاحب الزمان را براى تو گردن مىنهم. اى خداى من! من به اطاعت از ايشان و ولايتشان و تسليم در برابر آنچه با آن به ايشان برترى بخشيدى، با رضايت و مطابق آنچه در كتابت نازل كردهاى، در برابرت سر فرود مىآورم بى آن كه به انكار برخيزم يا گردن كشم.
خدايا! بر محمّد و خاندان محمّد درود فرست[٢] و از وليّت دفاع كن. او كه خليفه
[١]. بخش نخست اين دعا در الكافى، جزو تعقيبات پس از نمازهاى واجب و به نقل از امام صادق عليه السلام باتفاوتهايى آمده است:« خدايا! من به اطاعت و ولايت تو و ولايت پيامبرت و ولايت امامان عليهم السلام از آغاز تا فرجامشان گردن مىنهم»، و نام امامان را مىبرى و سپس مىگويى:« خداوندا! من پذيراى آيين توام با اطاعت از تو و ولايت اهل بيت و رضايت به آنچه آنها را به آن برترى دادى، بىآن كه كبر و تكبّرى داشته باشم، در برابر آنچه در كتابت فرو فرستادى، در همان چارچوبى كه در آن براى ما آمد و آنچه نيامد، مؤمنم و اعتراف دارم و در برابر آن تسليم هستم. پروردگارا! به آنچه تو به آن راضى هستى، من به آن راضىام. توجّه تو را و سراى آخرت را با آن طالبم، با آن هراسناكم و با آن مشتاق توام. پس تا زمانى كه مرا زنده مىدارى، به آن زنده بدار، و هرگاه ميراندى با آن بميران. و هرگاه برانگيختى با آن برانگيزان. اگر در گذشته، كوتاهى از سوى من بوده، از آن به درگاه تو توبه مىكنم، و به آنچه در نزد توست راغبم. از تو درخواست مىكنم كه مرا از گناهانت نگه دارى، و تا زمانى كه زندهام مىدارى، يك چشم به هم زدن و كمتر و بيشتر از آن، به خودم وا مگذارى؛ چرا كه نفس به بدى فرمان مىدهد، جز آنچه تو ترحّم كنى. اى مهربانترين مهربانان! از تو درخواست مىكنم كه مرا در طاعت خودت نگه دارى تا زمانى كه مرا بميرانى، و تو از من خشنود باشى، و عاقبتم را به خوشبختى ختم كنى، و هرگز از آن به چيز ديگر تغيير ندهى و هيچ نيرويى جز تو نيست».
[٢]. بخش پايانى اين دعا، بخشى از دعاى امام رضا عليه السلام است كه در ضمن دعاهاى ائمّه عليهم السلام خواهيم آورد.