دانشنامه امام مهدى بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٣٣٣ - ٩/ ٣ استخاره مصرى

ظرف آبى مى‌اندازى. سپس وضو مى‌گيرى و نماز مى‌خوانى و اين دعا را پس از نماز مى‌خوانى:

" خدايا! من از تو خير مى‌خواهم، خواستن كسى كه امرش را به تو واگذار كرده و خودش را به تو سپرده و در كارش به تو توكّل كرده و در كارى كه برايش پيش آمده، در برابر تو تسليم گشته است. خدايا! به سود من و نه زيان من برگزين، و به نفع من و نه عليه من، يارى ده و [بقيه را] به تسلّط من درآور و نه مرا به زير تسلّط ديگران ببر و مرا به خير ره‌نمون كن و گم‌راهم مكن و مرا به قضايت راضى بدار و در تقديرت برايم بركت قرار بده؛ كه تو آنچه را بخواهى مى‌كنى و آنچه را بخواهى مى‌دهى.

خدايا! اگر خير من در اين امر، چنين و چنان است، مرا بر آن قدرت بده و بر آن توانايم كن و به انجامش فرمانم بده و راه رسيدن به آن را برايم روشن كن و- خدايا- اگر غير از اين است، آن را از من به سوى چيزى كه برايم از آن بهتر است، بچرخان؛ كه تو مى‌توانى و من نمى‌توانم و تو مى‌دانى و من نمى‌دانم و تو داناى به نهان‌هايى، اى رحيم‌ترين رحيمان!".

سپس به سجده مى‌روى و در آن صد مرتبه مى‌گويى:" از خداوند، خير همراه عافيت مى‌خواهم". سپس سرت را بالا مى‌آورى و گلوله‌هاى گلى را مى‌پايى. هر يك از برگه‌ها كه از آب بيرون آمد، به مقتضاى آن عمل كن، اگر خداى متعال خواست».[١]

[١]. فتح الأبواب: ص ٢٦٥، بحار الأنوار: ج ٩١ ص ٢٣٩ ح ٥.