دانشنامه امام مهدى بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ١٢٧ - ٣/ ١ دعا براى امام در عيدهاى چهارگانه«دعاى ندبه»

نيست، پس از آن كه پارسايى در اين دنياى پست و [نيز] زرق و برق آن را بر آنان شرط كردى. آنان نيز اين شرط را گردن نهادند. و تو وفاى آنان را به اين شرط دانستى. پس آنان را پذيرفتى و مقرّب داشتى و از پيش، بر ايشان نام بلند و ستايش آشكار روا داشتى و فرشتگانت را بر آنان فرو فرستادى و با وحى خويش، آنان را گرامى داشتى و با علم خود، از آنان پذيرايى كردى و آنان را راهى به آستانت و وسيله‌اى به رضوانت قرار دادى.

آن گاه يكى از آنان را در بهشت خود جاى دادى، تا آن كه از آن برون آوردى.

يكى را بر كِشتى خود سوار كردى و با رحمت خويش، او و مؤمنان همراهش را از هلاكت رهانيدى. يكى را دوست خودت قرار دادى و از تو در ميان آيندگان، آوازه نيكو خواست. پس پذيرفتى و آن را والا قرار دادى. و با يكى از طريق درخت، سخن گفتى و برادرش را ياور و وزيرش ساختى. يكى را نيز بدون داشتن پدر به دنيا آوردى و به او نشانه‌هاى روشن دادى و با روح القدس تأييدش كردى. و براى هر يك آيينى مقرّر داشتى و راه و روشى گشودى و جانشينانى برگزيدى كه يكى پس از ديگرى و از زمانى تا زمان ديگر، نگهبان دين باشند، تا دينت بر پا مانَد و حجّتى روشن بر بندگانت باشند و براى آن كه حق، از جايگاهش پس رانده نشود و باطل، بر اهل حق چيره نگردد، و تا كسى نگويد: چرا به سوى ما پيامبرى بيم‌دهنده نفرستادى و نشانه هدايتگرى بر نيفراشتى تا پيش از آن كه خوار و فرومايه شويم، از نشانه‌هاى تو پيروى كنيم؟![١]

تا آن كه كار را به حبيب و برگزيده‌ات محمّد صلى الله عليه و آله سپردى و او همان گونه كه وى را برگزيده بودى، سَرور آفريدگانت و برگزيده برگزيدگان و برترينِ انتخاب‌شدگانت‌

[١]. اشاره به آيه ١٣٤ سوره طه است.