خدايا! هزينه‌ام را جايگزين كن و از آنچه روزى‌ام كرده‌اى در دنيا و آخرت به من سود برسان و افزون بر من براى برادرانم و پدر و مادرم و همه خاندانم نيز سود داشته باشد. اى امامى كه مؤمنان با او پيروز مى‌شوند و به دست او كافرانِ تكذيب كننده هلاك مى‌شوند! تو را به خدا مى‌سپارم، اى مولاى من! اى محمّد بن حسن بن على! من به زيارت تو، پدرت و جدّت آمدم در حالى كه به رستگارى با شما يقين، و امامت شما را باور دارم.

خدايا! اين گواهى و زيارت را براى من در علّيين‌[١] بنويس و مرا به جايگاه صالحان برسان و از محبّت ايشان، سودم ببخش، اى خداى جهانيان!».[٢]

١/ ٥: زيارت پنجم‌

١١٢٠. جمال الاسبوع:[٣] روز جمعه، متعلّق و به نام صاحب الزمان- كه درودهاى خدا بر او باد- است و آن روزى است كه در آن ظهور خواهد كرد. خداوند در فرجش تعجيل فرمايد! با خطاب و اشاره به اهل بيت- كه درودهاى خدا بر ايشان باد- به اين شعر تمثّل مى‌كنم:

[١]. علّيين: طبقه بالايين بهشت و يا جايى در آسمان هفتم كه ارواح مؤمنان را بدان‌جا مى‌برند( ر. ك: لغت‌نامه‌دهخدا: ذيل« علّيين»).

[٢]. المزار الكبير: ص ٦٥٧، مصباح الزائر: ص ٤٤٤، بحار الأنوار: ج ١٠٢ ص ١٠٢.

[٣]. سيّد، اين زيارت را در فصل سوم كتاب آورده كه براى روشن شدن جايگاه اين زيارت مى‌گويد:

« فصل سوم: در تعيين روزهاى هفته به نام‌هاى پيامبر صلى الله عليه و آله و ائمه عليهم السلام، و زيارت آنان در هر روز از روزهاى هفته است، آن گونه كه به آن اشاره شده و ما از آن اطلاع يافتيم ... روز جمعه، روز صاحب الزمان عليه السلام و به نام ايشان است؛ همان روزى است كه ايشان در آن ظهور مى‌كند ...». همان گونه كه مشاهده مى‌كنيد، سيّد براى اين نقل خود هيچ منبع و مصدر و قائلى نقل نمى‌كند و به نظر مى‌رسد از ابتكارات خود ايشان است، خصوصاً كه در بخش‌هاى قبلى اين فصل، هر جا زيارت يا مطلبى داراى سند و قائل معصوم بوده، آن را آورده يا اگر از كتابى نقل كرده بدان تصريح كرده است. بنا بر اين معلوم مى‌شود اين متن از شخص ايشان صادر شده و منبع ديگرى ندارد. البته ايشان قبل از آغاز زيارت ايام هفته، روايتى از الخصال صدوق و الخرائج و الجرائح نقل مى‌كند كه در ضمن آن، امام هادى عليه السلام روز جمعه را روز قائم عليه السلام ناميده است.