١ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص

علوم حدیث - علوم حدیث - الصفحة ٦١ - روایات تفضیل در اصول الکافی، هم ساز یا ناسازگار

فَلَنْ تَلْقَاهُ بِعَمَلٍ أَفْضَلَ مِنْه».[١]

٨. «... عَلِیِّ بْنِ الْحُسَیْنِ٧ قَالَ، قَالَ رَسُولُ اللهِ٦: مَا یُوضَعُ فِی مِیزَانِ امْرِئٍ یَوْمَ الْقِیَامَةِ أَفْضَلُ مِنْ حُسْنِ الْخُلُقِ».[٢]

٩. «... أَبِی بَصِیرٍ قَالَ، قَالَ رَجُلٌ لِأَبِی جَعْفَرٍ٧: إِنِّی ضَعِیفُ الْعَمَلِ قَلِیلُ الصِّیَامِ، وَ لَكِنِّی أَرْجُو أَنْ لَا آكُلَ إِلَّا حَلَالًا. قَالَ، فَقَالَ لَهُ: أَیُّ الِاجْتِهَادِ أَفْضَلُ مِنْ عِفَّةِ بَطْنٍ وَ فَرْجٍ».[٣]

١٠. «... قَالَ عَلِیُّ بْنُ الْحُسَیْنِ٧: إِنَّ أَفْضَلَ الْأَعْمَالِ عِنْدَ اللهِ مَا عُمِلَ بِالسُّنَّةِ وَ إِنْ قَلَّ».[٤]

مورد اختلاف

پیش از این گفته شد که هرگاه اسم تفضیل در موردی به کار رود، آن مورد بهترین خواهد بود و این به منزله مصداق یابی و ارزش دهی به یک کار یا رفتار خواهد بود. در ده حدیث بالا، دوازده رفتار «بهترین عمل» توصیف شده‌اند که در نگاه نخست، تعبیر این روایات در مقام تعیین مصداق ناهمساز و متضاد جلوه می‌کنند.

بررسی

جمع میان این تعبیرها _ که همگی برترین کارها را توصیف می‌کنند _ نیازمند پاسخ به دو پرسش اساسی است:

الف) ماهیت موضوعات مطرح شده در هر یک از روایات چیست؟ و آیا همگی از یک نوع‌اند؟

ب) افضل‌ها ‌در طول یکدیگرند یا در عرض هم؟

الف) موضوع روایات

به نظر می‌رسد موضوعات مطرح شده در روایات تفضیل با یکدیگر متفاوت بوده و شاید در قالب یکی از سه عنوان ذیل دسته بندی شوند؛ زیرا برخی جنبه اعتقادی دارند: برتری ایمان به خداوند، معرفت او و شناخت پیامبرش از این سنخ محسوب می‌شوند.

طیف دیگری از اعمال عبادی‌اند؛ مانند: «جهاد در راه خدا و اقامه نماز در اول وقت تلاوت دائمی قرآن و ذکر کلمه توحید» از اعمال واجب و یا مستحبات، به حساب می‌آیند.


[١]. همان،ج٢،ص١٥٨،ح٤.

[٢]. همان،ج٢،ص٦٠٥،ح٧.

[٣]. همان،ج٢،ص٥١٨،ح٢.

[٤]. همان،ج٢،ص٥٠٥،ح١.