١ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص

علوم حدیث - علوم حدیث - الصفحة ٢٠١ - نقش بلخ در نشرحدیث شیعه

خراسانی بلخی،[١] محمد بن اسماعیل بلخی (راوی امام هادی،[٢] محمد بن عبد العزیز بلخی)از اصحاب روایت امام حسن عسكری(،[٣] محمد بن علی بن خلف عطار كوفی[٤] بلخی (از راویان پرحدیث و ساکن بغداد)،[٥]مظفر بن أحمد بلخی (استادِ شیخ مفید)،[٦] جبریل بن احمد فاریابی[٧] و ابو الجیش مظفر بلخی وراق[٨] (راوی و متكلم مشهور شیعی،[٩]شاگرد ابوسهل نوبختی[١٠] و استاد شیخ مفید) همگی بخشی از عمر خویش را در بغداد گذرانده‌ا‌ند.

گفتنی است ابوالحسن دارم بن قبیصة بن نهشل صغانی از شاگردان و راویان امام رضاست.[١١] او نیز در سفر به عراق روایتی نبوی را _ که از امام رضا شنیده بود _ برای علی بن محمد بن عیینه در سر من رای روایت كرده است.[١٢]

ماوراءالنهر

جمعی از بزرگان حدیثی بلخ در کش و سمرقند حضور داشته‌ا‌ند و معمولاً بیشتر آنان با محمد بن مسعود عیاشی و ابو عمرو کشی مرتبط بوده‌ا‌ند:

اساتید عیاشی و کشی: آدم بن محمد قلانسی بلخی[١٣] و همچنین جبریل بن
أحمد فاریابی از راویان شیعی قرن سوم و مقیم در كش[١٤] بوده است. او را «كثیر الروایة
عن العلماء بالعراق و قم و خراسان»[١٥] توصیف كرده‌ا‌ند. و آنچه كه از حلقه


[١]. عیون أخبار الرضا٧،ج١،ص٢٤٥ – ٢٤٦،ح٣.

[٢]. رجال الطوسی،ص٤٠٧،ش٥٩٢٥.

[٣]. الفهرست (شیخطوسی)،ص٥٢٨،ش٨٤٩؛رجال النجاشی،ص٤٥٨،ش١٢٤٩.

[٤]. رجال النجاشی،ص٤٣٤،ش١١٦٥؛اختیار معرفة الرجال،ج٢،ص٥٦٥،ح٥٠١؛رجال الطوسی،ص٤٥٢،ش٦٤٢٥.

[٥]. رجال الطوسی،ص٤٠٧،ش٥٩٢٥.

[٦]. اختیار معرفة الرجال،ج١،ص٦،ح٣.

[٧]. رجال الطوسی،ص٤٠٧،ش٥٩٢٥.

[٨]. اختیار معرفة الرجال،ج١،ص٦،ح٣،ص٣٤١،ح٢٠٢؛ج٢،ص٧٩٤،ح٩٧٠.

[٩]. رجال الطوسی،ص٤١٨ش ٦٠٤٢.

[١٠]. اختیار معرفة الرجال،ج٢،ص٦٨٨؛میزان الاعتدال،ج٤،ص١٧٥،ش٨٧٤١؛مستدركات علم رجال الحدیث،ج٧،ص٤٨٥،ش١٥١٥٤.

[١١]. اختیار معرفة الرجال،ج٢،ص٦٨٨؛میزان الاعتدال،ج٤،ص١٧٥،ش٨٧٤١؛الفائق فی رواة و أصحاب الإمام الصادق٧،ج٣،ص٢٩٧ – ٢٩٨.

[١٢]. اختیار معرفة الرجال،ج٢،ص٨٣١،ح٢.

[١٣]. رجال النجاشی،ص٧٢،ش١٧١؛رجال الطوسی،ص١٦٢،ش١٨٣٣؛الفائق فی رواة و أصحاب الإمام الصادق٧،ج١،ص١٣٤.

[١٤]. رجال الطوسی،ص٣٩٢،ش٥٧٨٢.

[١٥]. إثبات الوصیة،ص٢١١؛كشف الغمة،ج٣،ص٢١٨.