نوع اول از هدایت ویژه الهی، به پیامبران اختصاص دارد. آنان با اتصال به منبع «وحی»، نه تنها خود از این هدایت بهره‌مند می‌گردند، بلكه هادی و راهنمای دیگران
نیز می‌شوند.

قرآن كریم، پس اشاره به انواع ارتباط خداوند سبحان با پیامبران، می‌فرماید:

وَ كَذَلِکَ أَوْحَیْنَا إِلَیْکَ رُوحًا مِّنْ أَمْرِنَا مَا كُنتَ تَدْرِی مَا الْكِتَابُ وَ لَا الاْءِیْمَانَ وَ لَكِن جَعَلْنَاهُ نُورًا نَّهْدِی بِهِ مَن نَّشَاءُ مِنْ عِبَادِنَا وَ إِنَّکَ لَتَهْدِی إِلَی صِرَاطٍ مُّسْتَقِیمٍ؛[٢]

همان‌گونه (كه بر پیامبران پیشین وحی فرستادیم) بر تو نیز روحی را بفرمان خود وحی كردیم تو پیش از این نمی‌دانستی كتاب و ایمان چیست (و از محتوای قرآن آگاه نبودی)، ولی ما آن را نوری قرار دادیم كه به وسیله آن هر كسی از بندگان خویش را بخواهیم، هدایت می‌كنیم و تو مسلّماً به سوی راه راست هدایت می‌كنی.

٢. هدایت ویژه اوصیای پیامبران

این نوع هدایت، در اصطلاح، «الهام» نامیده می‌شود. فرقِ «الهام» و «وحی» این است كه «وحی»، هدایت قلبی ویژه انبیا به منظور تشریع احكام دینی است، امّا «الهام» هدایت ویژه، در زمینه‌های تبیین شریعت انبیا و یا انواع علوم و معارف است.

در روایتی از حارث بن مغیره آمده كه می‌گوید:

قُلتُ لِأَبی عَبدِ اللّه‌ِ٧: ما عِلمُ عالِمِكُم، أ جُملَةٌ یُقذَفُ فی قَلبِهِ أو یُنكَتُ فی اُذُنِهِ؟ فَقالَ: وَحیٌ كَوَحیِ اُمِّ موسی؛[٣]

به امام صادق٧ گفتم: علم عالِم شما چگونه است؟ آیا جمله‌ای است كه در قلبش انداخته می‌شود یا در گوشش خوانده می‌گردد؟ فرمود: «وحی‌ای است همچون وحی مادر موسی».

[١]. ‌سورهزمر،آیه٣.

[٢]. ‌سورهشوری‌،آیه٥٢.

[٣]. ‌الاختصاص،ص٢٨٦؛بصائر الدرجات،ص٣١٧،ح١٠؛بحار الأنوار،ج٢٦،ص٥٨،ح١٢٨.