اللهم إنی خرجت فی سفری هذا بلا ثقة منی بغیرک، و لا رجاء یأوی إلا إلیک، و لا قوة أتكل علیها، و لا حیلة ألجأ إلیها إلا طلب فضلک. و ابتغاء رزقک، و تعرضاً لرحمتک، و سكوناً إلی حسن عبادتک و أنت یا إلهی أعلم بما سبق لی فی سفری هذا مما أحب و أكره، و لما أوقعت علی فیه قدرک و محمود بلائک، فأنت یا إلهی تمحو ما تشاء و تثبت، و عندک أم الكتاب[١] اللهم صل علی محمد و آل محمد، و اصرف عنی فی سفری هذا كل مقدور من البلاء...[٢]

١٠. جری و تطبیق

در دعایی دیگر منسوب به امام صادق٧ زمانی که منصور برای دومین بار ایشان را احضار کرد، پس از مناجات با خدا و اظهار توکل بر او، از خدا می‌خواهد که شر منصور را به خودش برگرداند و پیروزی او را تضمین کند. در پایان بار دیگر خدا را با نام «کافی» مخاطب ساخته و در مقام مناجات به مراتب لطف خدا به دو پیامبر بزرگ و نجات آنان از دو فتنه عظیم اشاره می‌کند و سپس با اقتباس چند آیه، ‌ازسویی به معرفی سیمای پیامبر و یارانش استوارش در جنگ احزاب و از دیگر سوی، به ضعف و زبونی و بی‌اثر بودن نقشه‌های دشمنان پیامبر در آوردگاه احزاب و غیر آن پرداخته است.‌ اقتباس آیات در این دعا به هنگام بروز حادثه پیش گفته به معنای جاری ساختن قرآن در بستر زمان و تطبیق مفاد آن بر اشخاص جدید و موقعیت پیش آمده است؛ ‌گویا امام٧ می‌خواهد بفرماید: امام امتداد پیامبر و خط فکری همان،‌ و بنی عباس امتداد ابوسفیان‌ها و خط فکری همان امتداد شرک ولی در چهره نفاق است، می‌فرماید:

اللهم إنی أدرء بک فی نحره،‌ و أعوذ بک من شره،‌ و أستعینک علیه،‌ و أستكفیک إیاه،‌ یا كافی موسی فرعون،‌ و محمد صلی الله علیه و آله الأحزاب.‌ الذین قال لهم الناس إن الناس قد جمعوا لكم فاخشوهم فزادهم إیماناً و قالوا حسبنا الله و نعم الوكیل،‌ أولئک الذین طبع الله علی قلوبهم و سمعهم و أبصارهم و أولئک هم الغافلون،‌ لا جرم

[١]. ایندعاغیرازدعایمشهوردرصحیفهاست.

[٢]. سورهانعام،آیه١.