علوم حدیث - علوم حدیث - الصفحة ١٠٣ - منابع احادیث اثناعشر در کتب شیعه از سه قرن نخست

ابن الاعرابی نیز در این سند با چهار واسطه به «ابن بحینه» می‌رسد که به غیر از وی، تنها «صالح بن کیسان» از معاریف و مورد وثوق رجالیون بوده است.[١]

طریق طبری در تاریخ الامم و الملوک:

حدثنی عمر، قال حدثنا علی، قال: حدثنا ابن داب و سعید بن خالد، عن صالح بن کیسان، عن المغیرة بن شعبه، قال...

طبری در این طریق با چهار واسطه به «مغیره بن شعبه» می‌رسد. مغیره ـ چنان که رجالیون
اهل سنت نگاشته‌اند ـ فردی زیرک و حیله‌گر بود که برای هر مشکلی چاره‌ای می‌اندیشید؛ چنان
که گفته‌اند:

اگر شهری هشت در داشته باشد که جز به مکر و نیرنگ نتوان از یکی خارج گشت، مغیره از تمامی درها خارج می شود.[٢]

[١]. وی همان « ابن بحینه ازدی» است که در دیگر اسناد نیز آمده است: «عبد الله بن مالک بن القشب الأزدی أبو محمد، حليف بنی المطلب يعرف بابن بحينة صحابی معروف مات بعد الخمسين» (تقريب التهذيب، ج ١، ص ٥٢٧).

[٢]. تهذيب التهذيب، ج ٥، ص ٣٣٣.