چنین نتیجه گرفت که این عبارات ساخته و پرداخته وی بوده است؛ کسی که سابقة تاریکش در تحریف واقعیات و نیز دشمنی آشکارش با اهل بیت‰، گواه روشنی بر این امر محسوب می‌گردد. چنان که امام علی† در کلامی، ماهیت او را فاش ساخته و به این خصیصه وی تصریح نمودند. شیخ مفید به نقل از «مالک بن ابی عامر» گزارش می‌کند:

هنگامی که علی بن ابی طالب† از مدینه به سوی بصره (برای جنگ جمل) روانه شد، من کنار مغیرة بن شعبه ایستاده بودم که عمّار بن یاسر پیش آمد و به او گفت: ای مغیره آیا به خدای عزّ و جلّ میل داری؟ مغیره گفت: کجا برایم چنین چیزی خواهد بود؟! عمّار گفت: در این دعوت داخل شو تا به گذشتگان برسی و بر آیندگان سروری پیدا کنی... امیر المؤمنین† که از جریان آن دو با خبر شد فرمود: ای ابا الیقظان، این یک چشم (مغیره) به تو چه می‌گوید؟ به خدا سوگند او پیوسته کوشش می‌کند که حق را به باطل بپوشاند و آن را وارونه جلوه دهد و به چیزی از دین نیاویزد مگر که موافق دنیا باشد.[١]

همچنین رابطۀ نزدیک و تنگاتنگ مغیره با خلیفه دوم گواه دیگری است که احتمال طرح شده را پُر رنگ می‌سازد.[٢] علاوه بر آن که ارتکاب مغیره به گناه کبیره زنا و نجات وی از حدّ به خاطر ممانعت عمر از شهادت نفر چهارم، ماجرای معروفی است که جزئیات آن در کتب معتبر تاریخی آمده است.[٣]

[١] . چنان که اشاره شد، ابن بحینه از اشخاصی بود که پیوسته بر مروان حکم وارد می شد. (ر.ک: تهذیب التهذیب، ج ٥، ص٣٣٣).

[٢] . چنان که تاریخ المدینة ابن شُبّه، تاریخ الطبری، الکامل ابن اثیر و البدایة و النهایة ابن کثیر از این گروه‌اند. یادآور می‌شویم که ابن اثیر و ابن کثیر روایت مورد بحث را به نقل از طبری گزارش کرده‌اند.

[٣] . با تلخیص از معالم المدرستین، ج١، ص٤٠٤ ـ ٤٠٦.