در میان نقل‌های صحابه از این حديث، روایت دیگری را انس بن مالک خادم رسول خداˆ نقل کرده است که رسول خداˆ امت خود را امت مرحومه خوانده و در ادامه فرموده است: «فاستقیموا و خذوا طاقة الأمر؛ شکیبایی کنید و امر دین را به جد و جهد پی‌گیرید».[٢] در این روایت سخنی از این‌که امت مسلمان به سبب مرحومه ‌بودن، عذابی در سرای دیگر ندارند و فقط در همین دنیا عذاب می‌شوند، نیامده است. باید توجه نمود که این روایت از موضوع مورد نظر، از دو تن دیگر از تابعان نیز نقل شده است؛ برای نمونه بخاری این‌گونه می‌گوید که ابوبُرده از مردی که

[١]. مسند الإمام أحمد، ج٤، ص٤١٠، ص ٤١٨. عبارات احمد در صفحه ٤١٠ این‌گونه است: «حدثنا عبد الله حدثنی أبی، ثنا یزید، أنبأنا المسعودی و هاشم یعنی ابن القاسم، ثنا المسعودی، عن سعید بن أبی بردة، عن أبیه، عن جده أبی موسی قال: قال رسول الله صلی الله علیه وسلم: ان أمتی أمة مرحومة لیس علیها فی الآخرة عذاب، انما عذابها فی الدنیا القتل و البلابل و الزلازل. قال أبو النضر: بالزلازل و القتل و الفتن». برخی از منابع متقدمی که سخن ابوموسی را نقل کرده‌اند، عبارت‌اند از: سنن ابی داوود، ج٢، ص٣٠٨؛ المستدرک علی الصحيحين، ج٤، ص٢٥٣، ص ٤٤٤؛ مجمع الزواید، ج١٠، ص٧٠.

[٢]. مجمع الزواید، ج٧، ص ٢٢٤؛ مسند الشامیین، ج ١، ص ٢٦٨؛ و ج٣، ص ٣٧٤.