ـ محدّث بحرانی (م١١٨٦ق) به چهار نکته اشاره می‌کند: الف. رجال كشّی بیانگر آن است كه ابن قتیبه از مشایخ کثیر المراجعه، و معتمد وی در روایات است؛ ب. حلّی در رجالش دو حدیثی را كه ابن قتیبه در سند آن قرار گرفته، تصحیح نموده و او را صحیح الحدیث دانسته است. تفاوت قايل شدن بین علی بن محمّد بن قتیبه و عبدالواحد بن عبدوس در عدم توثیق اول و توثیق دوم، نوعی رویکردی غیر منطقی محسوب می‌گردد، زيرا ابن قتیبه از اعتبار بیشتری برخوردار است؛ ج. حلّی او را در بخش نخست كتابش ـ كه ویژه ممدوحین و موثقین است ـ ذكر نموده است؛ د. به علاوه، ابن قتیبه از مشایخ اجازه به حساب می‌آید که به اجماع، احادیث آنان صحیح به شمار می‌آید و بی نیاز از توثیق کتب رجالی هستند. تلمّذ و تحمّل خبر و اعتماد متقدّمین بر کسی، اقوی از توثیق کتب رجالی است[٣].

ـ وحید بهبهانی (م١٢٠٦ق) می‌نویسد:

[١] . الرعایة فی علم الدرایه، ص ٢٠٥ و ٢٠٧؛ نهایة الدرایة، ص ٣٩٩.

[٢] . رجال الحلّی، ص ٧٧، ش ١٦.

[٣] . همان، ص ٢٩٦، ش ١؛مختلف الشیعة، ج٣، ص٤٤٨.