ـابن داوود (م٧٤٠ ق) ابن قتیبه را در بخش اول كتابش ـ كه ویژه موثّقین و ممدوحین است ـ برشمرده و بدون کاستی، سخن حلّی را در رجالش ـ که ترکیبی از گفتار نجاشی و طوسی است ـ در مورد او نقل نموده است[١].

ـ فخرالمحقّقین (م٧٧٠ق) فرزند علّامه حلّی نیز در ذیل روایتی که علیّ بن محمّد بن قتیبه جزء راویان آن است، به نقل از پدرش می‌نویسد:

در طریق این روایت، عبد الواحد بن محمد بن عبدوس قرار دارد که حال وی از جهت وثاقت برای من مشخص نیست. اگر وی ثقه باشد روایت صحیح و عمل به آن متعیّن است[٢].

ـ شهید ثانی (م٩٦٥ق) او نیز حكم به صحت روایتی که ابن قتیبه در طریق آن قرار گرفته، به نقل از مختلف الشیعة و تحریر الأحکام علّامه حلّی، نموده است[٣].

ـ عبدالنّبی جزائری (م١٠٢١ق) رجالی بلند آوازه، وی را در بخش ثقات کتاب خویش برشمرده است[٤].

ـ میرداماد (م١٠٤١ق) سیّد والامقام، در موضعی می‌نگارد:

أحادیث علیّ بن محمّد بن قتیبی نیشابوری که از شاگردان فضل بن شاذان به شمار می‌آید، صحیح هستند، همان‌گونه که حلّی در المختلف و المنتهی و شهید در الذکری و شرح الإرشاد بر این دیدگاه هستند[٥].

[١]. التوحید، ص ٧٦، ح ٣٢ و٣٥٦، ح٣.

[٢]. رجال الکشّی، ش ١٠٨٨.

[٣]. همان، ش ١٠٨٩.

[٤]. علل الشرایع، ج ١، ص ٢٤٩؛ قاموس الرّجال، ج ٧، ص ٥٧١، ش ٥٣٢١.

[٥]. من لا یحضره الفقیه، ج ١، ص ٣.