از سوی دیگر، محمد باقر بهبودی، نویسنده دو کتاب معرفة الحدیث و علل الحدیث و مصحح موسوعه بحارالانوار دیدگاهی منفی نسبت به او داشته و وی را با واژگان کاذب، مختلق، مزور و ملفق ـ که صریح در جرح هستند ـ دستخوش طعن شدید قرار داده است.

نویسنده این مقاله با ارائه جایگاه حدیثی و گزارش برخی اساتید و تلامیذ وی ـ که به نحوی آینه شخصیتش به شمار می‌روند ـ و با تكیه و بر سخنان کشی، نجاشی، طوسی، حلی و سایر متخصصان دانش رجال؛ در صدد زدودن این پیرایه‌ها بوده و بر موثوق بودن او پای می‌فشرد و معتقد است که رادمردی خالصانۀ وی بود كه باعث شد اندیشه‌ها، تصنیفات و میراث روایی برخی از صحابیان امامان رضا، جواد، هادی و عسکری† در قرن سوم و پس از آن رواج یابد.

کلید واژه‌ها : علی بن محمد بن قتیبه، محمد باقر بهبودی، جرح و تعدیل.

درآمد

علی بن محمّد بن قتیبه در اسناد بسیاری از روایات کلامی و فقهی شیعه قرار گرفته و برای پی بردن
به اعتبار روایاتش، شناخت احوال وی با مراجعه به گفتار اهل رجال و برخی قراین دیگر، امری لازم به شمار می‌آید.

احمد امین مصری ـ كه موضعی منفی نسبت به مبادی شیعه و دانشمندان آن دارد ـ می‌نویسد: