هر کس غفلتش را به خاطر بسپارد و نمازش را به پایان ببرد، دو سجده سهو بر او واجب نیست. رسول خدا دو رکعت از نماز ظهر را با مردم خواند، پس غفلت کرد و سلام داد. ذو الشمالین به او گفت: ای فرستاده خدا، آیا در نماز چیزی نازل شد؟ فرمود: چه چیزی؟ گفت: دو رکعت نماز خواندی. پس رسول خدا فرمود: شما هم حرف او را می‌گویید؟ گفتند: بله. پس پیامبر برخاست و نماز را با آنان تمام کرد و دو سجده سهو به جا آورد.

حال با در نظر گرفتن این اصل ـ که شیعه معتقد به عصمت انبیاء و ائمه: است ـ در صورت قطعیت صدور حدیث از معصوم راهی جز حمل آن بر تقیه نمی‌ماند.

١٠. مخالفت با ضرورت فقه شیعه

شیعه همان گونه که در بخش کلام عقایدی خاص همچون عدل، امامت، عصمت و... دارد، در بخش فقه نیز دارای برخی احکام فقهی است که در طول تاریخ به آنها شناخته شده است. برای مثال، می‌توانیم از احکامی همچون متعه، مشروعیت حج تمتع، حرمت آمین گفتن بعد از حمد در نماز و ... نام برد که در صورت مسلم شدن صدور حدیثی از معصوم† در معارضت با این اصول باید آن را حمل بر تقیه نمود؛ برای نمونه شیخ طوسی پس از نقل حدیثی مبنی بر حرمت نکاح متعه به همین اصل اشاره کرده، می‌نویسد:

هذه الروایة وردت مورد التقیة و علی ما یذهب الیه مخالفوا الشیعة، و العلم حاصل لکل من سمع الاخبار إن من دین ائمتنا: اباحة المتعة؛[١]

[١]. همان.