الرد‌الوجیز علی کتاب لله ثم للتاریخ - آل‌محسن، علی - الصفحة ٩٢ - حقیقت انتساب شیعه به اهلبیت

«تعشقه» بدل کرده است. حال به میزان امانتداری نویسنده بنگرید!
نویسنده ادعا کرده که شیعه جعفر را جعفر کذّاب نامیده او را دشنام داده و نکوهیده است با آنکه او برادر امام حسن عسکری است. کلینی می‌گوید: «او آشکارا فسق و فجور می‌کرد و تبهکاری بود باده گسار و کمتر مردی را همچون او دیده‌ام. او پرده [شرم خویش بیش از همه می‌درید و سبک و بی‌مقدار بود» (اصول کافی، ج ١، ص ٥٠٤).
پاسخ نویسنده چنین است: این سخن احمد بن عبیداللَّه بن خاقان یکی از وزرای آن روزگار خلیفه عبّاسی است نه سخن خود کلینی قدس سره، و بیشترین کاری که کلینی در این باب کرده آن است که این حدیث را به روایت حسین بن محمّد اشعری و محمّد بن یحیی آورده است.
تردیدی نیست که ما به هر یک از بنی هاشم یا هر یک از فرزندان و نوادگان ائمه علیهم السلام یا عموزادگان ایشان اعتماد نداریم، زیرا اعتماد با دلیل ثابت می‌شود نه با خویشی و هر که اعتماد به او ثابت شود وی را به رسمیت خواهیم شناخت و گرنه، نه.
کتاب استوار خداوندی گواهی کامل می‌دهد که پسر نوح منحرف بوده است و در میان دیگران نابود شد و نزدیکی او به پیامبری اولوالعزم مانع از آن نشد که حکم بایسته او صادر نشود. سخن بر سر فرزندان امامان علیهم السلام است که ما نه قایل به عصمت آنها هستیم نه همه آنها را معتمَد می‌دانیم.
جعفر بن امام هادی علیه السلام نیز از کسانی است که وثوقش نزد ما ثابت نیست، و امّا آنچه احمد بن عبیداللَّه بن خاقان بدو درباده‌گساری نسبت می‌دهد خدا بدان آگاه‌تر است.