که در کتاب خود مفاتیح الشریعه [به این شکل آمده است ، صفحه ٢٢٩، مفتاح شماره ٢٦٠ به معافیت خمسِ ویژه مهدی علیه السلام قائل می‌باشد و گفته است ائمه آن را برای شیعیان حلال کرده‌اند.
پاسخ وی این است که فیض کاشانی در کتابش با عنوان مفاتیح الشرائع بعد از آوردن اختلاف دیدگاهها در وجوب خمسِ زمان غیبت می‌گوید: «اصحّ نزد من معافیت از پرداخت خمسِ حق مهدی علیه السلام است، زیرا امامان آن را برای شیعیان حلال داشته‌اند و هزینه کردن دیگر بخشهای آن را برای سادات واجب دانسته‌اند، زیرا برای آن مانعی در میان نیست و اگر همه خمس برای سادات هزینه شود احوط و احسن خواهد بود، ولی این کار را فقیه امین، به واسطه حق نیابتی که دارد، بر عهده می‌گیرد، چنان‌که از هر غایبی تولیت می‌شود (مفاتیح الشرائع، ج ١، ص ٢٢٩).
کلام فیض قدس سره دلالت روشن بر وجوب پرداخت حق سادات به ایشان دارد، بلکه از نظر او احسن و احوط آن است که همه خمس برای ایشان هزینه شود، ولی این کار را فقهای امین عهده دار می‌شوند.
نویسنده می‌آورد: یکی دیگر از این گروه جعفر کاشف الغطاء، متوّفا به سال ١٢٢٧ هجری است که در کشف الغطاء، صفحه ٣٦٤ می‌گوید: بیان معافیت پرداخت خمس از سوی ائمّه و عدم وجوب پرداخت آن به ایشان.
پاسخ نویسنده چنین است که سخن شیخ جعفر کبیر کاشف الغطاء قدس سره دلالت آشکار بر وجود پرداخت خمس در زمان غیبت و لزوم سپردن آن به مجتهد جامع الشرایط دارد. او می‌گوید: «سهم امام با