است كسى آزاد انديش باشد , از چيزى نترسد , يا اميد به چيز زودگذر نداشته باشد
, اما در عين حال از آن كرامت برجسته برخوردار نباشد , كرامت برجسته آنست كه
انسان لوجه الله كار كند . عبادتى كه از اهل بيت - عليهم الصلوه و السلام - در
سوره مباركه انسان بيان شده است كه(
و يطعمون الطعام على حبه مسكينا و يتيما و اسيرا انما نطعمكم لوجه الله ,
لا نريد منكم جزاء و لا شكورا
) [١٠] راهنماى راه كريمان است . كريم غرضش اكرام است نه اطعام ,
نمى خواهد
ديگرى را فقط سير كند , مى خواهد به ديگرى كرامت برسد , لذا اگر ديگرى را سير
مى كند , يا مى پوشاند , با تكريم مى پوشاند . چه بسا كسى فقط در محدوده فكر خود ,
شخص گرسنه اى را سير مى كند و كارى به حيثيت او ندارد . ولى انسان كريم , هم
گرسنگى او را برطرف مى كند و هم كرامت او را حفظ مى نمايد . زيرا شخص كريم همه
كارهايش كريمانه است . انسان كريم جز وجه حق چيزى نمى طلبد , هم روى مسأله
بقاء و فناء مى انديشد كه در بحث فعلى است خداى سبحان فرمود : به دنبال غير حق
نرويد كه آنجا نه عزت است نه قوت , چون هر كس بخواهد به سراغ عزت برود ,
بايد بداند كه(
العزة لله جميعا
) [١١] و اگر بخواهد به سراغ قدرت برود , بداند كه(
أن القوة لله جميعا
) [١٢]
مبادا كسى خيال كند كه نيل به اين منزلت , مخصوص
[١٠]- سوره انسان , آيات ٨ و ٩
[١١]- سوره نساء , آيه ١٣٩
[١٢]- سوره بقره , آيه ١٦٥
